ูหย

ังจะเดินเข้าไปในโรงแรมแล้วเธอเองกำลังจะก้าว

เมยย

วายอะไรเพราะกลัวว่าจะเป็นจุดสนใจของคนอื่นและเพื่อนเธอก็จะโดนตำหนิไปด้วยว่าร่างกายไม่พร้อมแล้วยังฝืนมาทำงานเพราะที่นี่ถือเป

ที่นี่น่าจะรู

นด้านหน้าจะยืนเรียงรายกันอยู่ก็เถอะแต่ด้วยความสูง

ป็นลมพนักงานทุกคนต่างหลีกทางให้กับเขาโดยอัตโ

่ห้องพยาบา

ะๆ.

อและเพื่อนสาวของเธอที่เป็นลมอยู่เป็นตาเดียวอีกทั้งที่หนักไปกว่

ี่ห้องพยาบาลคนเดียวอีกต่างหากเธอรู้ว่าถ้าท่านประธานหนุ่มไม่

ี่นี่ไม่มีผู

อ่ยเสียงเข้มเพื่อให้พนักงานผู้ชายที่ยืนก้มหน้ากันอยู่ได้ยินกลายๆก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มหญิงสาวที่เป็นลมขึ้

งพย

หัวหน้าเ

อนจะหันมาถามอิงฟ้าที่เดินตามเขาเข้ามาเมื่อดูจากป้าย

นเป็นลมเพราะว่าเขารู้สึกคุ้นเคยกับใบหน้านี้เห

ค

ะธานใหญ่ถามเธอขึ้นด้วยความที่กังวลจึงทำใ

ห้เธอได้พักคราวหน้าผมหวังว่าคงไม

ะ..

กว่าไม่พอใจสักเท่าไรอิงฟ้าเลยทำได้แค่ตอบรับคำของเขาและเดินเข้าไป

คอไม่ดีเอาเสียเลยที่ทั้งห่วงอาการของเพื่อนเธอทั้งเกร็งที่ท่า

..หมูหยอง....

ร่างสูงที่เธอเฝ้าคิดถึงตลอดเวลายืนอยู่ตรงหน้าเธอจึ

ุณ

ญิงสาวให้ผละออกจากเขาทันทีเมื่อมองที่หน้าเธอพบว่าใบหน้าของหญิงสาวตอนนี้เปื้อนคราบน้

้ำเมย..ใจเย็น

็นเช่นนั้นล่ะก็เธอกับเพื่อนเธอเสี่ยงที่จะตกงานเป็นแน่เธอจึงรีบเรียกสติของเพื่อ

.จำฉันไม

ชายหนุ่มที่เปลี่ยนไปและทำท่าดูห่างเหินก

อกไม้ต้อนรับการ

ณครับน

ม้ช่อใหญ่ให้แก่เขาทั้งสองมีท่าทีที่สนิทสนมกันมากจนน้ำเมยที่นั่งอยู่บนเตียงพยาบาลถึงกับอ้าปากค้างพร้อมท

้ได้ยังไงแต่เธอเห็นเขาแวบแรกก็จำได้ทันทีว่

รวจที่โรงพยาบาลหน่อยเถอะ

นลมก็ได้เขาจึงไม่ถือสาอะไรพร้อมบอกกับอิงฟ้าให้พาน้ำเมยไปหาหมอและให