ปัง

ตกใจ ธรินดาลุกขึ้นนั่งแล้วเงี่ยหูฟังว่าเสียงนั้นมาจากไหน เมื่อไม่แน่ใจหญิงสาวจึงลุกขึ้

ี่ยังไม่ยอมเปิดประตูตามสัญชาต

” เสียงที่ตะโกนตอบกลับมาไม่ได้แค

่างชัดเจน เธอจำได้ดีทีเดียวว่าเสียงนั้นเป็นเสียงใคร ปรัชญ์กลับมาบ้านค

ม่คิดจะเปิดประตูให้ตามคำสั่งของคนข้างนอกง่า

จะไม่เป

ก็บอกมาสิคะ หรือถ้ามีเรื่องอยากค

ะคล้ายกับจะได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเดินห่างออกไปแล้ว

าอย่างตกใจ เมื่อลูกบิดถูกขยับก่อนที่แสงจากข้างนอกจ

ปรัช

เหลาที่มีหนวดเครารกครึ้มแดงก่ำ ลมหายใจกรุ่นไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์เข้มข้น บ่งบอกว่าดื่มมาอย่างหนัก ร่างเล็กใช้เรี่ยวแรงทั้งหมด

ียเวลาไปเอากุญแจสำรองมาเปิดเอง” เขาเล่นงานเ

ว่ามันดึก

้าฉันมากกว่า คิดเ

นดาต้องละมือจากประตู แล้วรีบถอยร่นหนีคนที่กำลังรุกคืบเข้ามาจนเกือบประชิดตั

ั้งที่กลัวแสนกลัวแต่ก็ยังพยายามทำใจดีส

ห้องให้ปิดลง แล้วสืบเท้าเข้าหาร่างบางที่เอาแต่ถอยหลังหนี ท่ามกลางความมืดสนิทของห้อง เพ

ันคะ” เจ้าของเสียงห

จน์คำสาบานของเ

ยังลืมไปแล้วและไม่คิดจะเก็บมันมาใส่ใจ ซึ่งเธอคิดว่าเขาเองก็น่า

ูจน์ย

้คิดถึงฉัน ขอให้เธอตกเป็นเมียฉ

คุณปรัชญ์พูดเอง

รพูดแต่นั่น

้ามากอดอย่างรวดเร็วในแบบที่เธอไม่มีทางหลบเลี่ยงได้เลย นั่

ในยามนี้ธรินดาไม่รู้จะขอความช่วยเหลือจากใครได้ เพราะแม่ใหญ่ไปปฏิบัติธรรม ส่วนปร

สั่งฉันตั้งแต่เ

สั่งนะคะ เล็

ด้ห้ามนี่” เขาตอบยียวนและใช้

ญ์ถึงจงเกลียด

ามรู้สึกของเธอ เกลียดที่เธอชอบทำให้ฉันหงุดหงิด เกลียดที่เธอทำให้ฉันไม่เป็นตัวข

จบคำปรัญช์ก็ก้มหน้าลงระดมจูบ คนถูกรุกรานรีบส่ายหน้าหนีเป็นพัลวัน แต่หลบปา

คุณปรัชญ์...ป

อช่างน้อยนิดเหลือเกิน เมื่อเทียบกับลำแขนกำยำที่เต็มไปด้วยความแข็งแรงของเขา ยิ่งล

จังหวะก็ขบกัดเบาๆ ที่แอ่งชีพจร ทำให้เธอขนลุกซู่ นึกถึงแดร็กคูล่าหนุ่มผู้กระหายเลือดและฝังเขี้ยวคมๆ ลงบนซอกคอของหญิงสาวสักคน ใบหน้าของผู้หญิงเหล่านั

ยกสติของตัวเองกลับมาได้ พร้อมๆ กับที่ร่างบางถ

ายามจะยกมือขึ้นผลักไหล่หนาออกห่าง ปรัชญ์จึงรวบสองมือเล็กของเธอตรึงไว้เห