ู้นี้ห

รือ” พญาเฑียรฆชาติถามพี่ชาย

็นบุตรสาวคนเล็กของทิพากรณ์ ค

ปเสี้ยวเวลาหนึ่ง พี่ชายเห็นอย่างนั้นก็ถามกระเซ

สนใจอีก

จมุ่งมั่น ไม่เคยข้องเกี่ยวกับสตรีจากทุกตระกูลไม่ว่าต่ำศักดิ์กว่า สูงกว่าหรือเสมอกันมาก่อน แต่แววตาที่ตนมองเห็นนั้นตอบรับตน

เป็นอันเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะเดินหอบเอาถุงขวดและกล่องลังที่แยกไว้ขายไปส่งให้ที่ร้านรับซื้อ

เห็นแล้วอยากกินจนเต็มสองมือ ตรงไปยังหอพัก

บัว” ลุงโตนยามประจำหอทักเธออย่างเป็นมิต

วยกันไ

เอ็นดู ปทุมมายกถุงที่ส่วนใหญ่เป็นขน

ือกแล้วก็ข้าวเหนียวมะม่วงจ้าลุง อ้อ

อย ของหวานเอยไม่ยักจะอ้วน ต้องหายาถ่ายพยาธิมากินบ้างแล้วมั้ง จะได้อ้วน ๆ กว่

มาทำงานที่นี่ได้สี่เดือนแล้ว และก็ทำแต่งานจนแทบจะลืม

่วงบัวก็ว่าจะไปห

นที่อีกเสียงจะดังมาจากหน้าตึก “พี่อยากล

คนดูแลหอด่ามาจากอีกทิศทาง แล้วใช้น้ำเสียง

ก่อน วันนี้เหนื่อยมากเลย กินเสร

นไป มาเรียกพี่

ะพี

มาสวมใส่แทนกางเกงขายาว ก่อนจะตวัดสร้อยที่ใส่ติดตัวมาแต่เกิดไปยังด้านหลังแทน หงุดหงิดอยากถอดก็ถอดไม่ออก แต่พอนึกไปว่าต้องถอดสร้

อกไปร่วมงานลอยกระทงกับเขาเสียหน่อย แล้วสายตาก็มองไปยังขวดยาบำรุง พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ว่าไม่กินจะได้หรือไม่ แต่แล้วก็จำต้องเดินไปเทใส่แก้ว

ยิ้มยินดีกับคนพวกนั้น เธอไม่เคยมีแฟน ไม่เคยมีใครมาชอบ

ู่ให้เธอ เป็นชายในตึกบ้างล่ะ เด็กร้านข้าวบ้างล่ะ ไม่ก็นักร้อง พระเอกหล่อ ๆ ในทีวีบ้างล่ะแต่ปทุมมาก็

กซื้อกระทงเพื่อนำไปลอยยั

ัง อาฆาต

าะเอาแต่คุยกันเรื่องนี้แท้ ๆ มันก็เลยติดหูติดปากของเธอ ยืนมองกระทง

เมื่อรู้สึกเหมือนว่ามีตัวอะไรเลื้อยผ่านข้อเท้าของเธอไป เธอก้มลงมองพร้อมชักขาหนีแต่ก็ไม่พบ

มพำเบา ๆ ทั้งตกใจแล้วก็ค่อยคลายใจว

แล้วหูก็ได้ยินเสียงเข้มทรงอำน

่นี้เจ้าพ

าคนที่กำลังยืนถามเธอในเงามืดเป็นคนเดียวกันกับ

้าเขาทันที เมื่อครู่เขาอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคารมองบรรยากาศโดยรอบด้วยสายตาเรียบเฉยก่อนที่หูจะแว่วเสียงสาปน

จัดหาแม่บ้านรายหนึ่งเพียงเท่านั้นเอง แต่ที่ทำให้เขาต้องใช้พลังมองลึกเ

ร” เขาถามย