เปลี่ยนมาดูมวยหญิงบ้างก็ดี”

คราวนี้ก็เหลืออีกส

” วัสดั

ู้ แต่ในเมื่อพวกนายไป ฉัน

สิบโมงเจอกัน

ันจบ พวกเขาก็คุยกันเรื่องอื่นต่อ เมื่อถึงเวลาอันสมควร พว

ยงดูมาหลายปี จึงเกิดความรักความผูกพัน ยิ่งได้เห็นความอ้างว้าง ความเหงาและโดดเดี่ยวในแววตาใสซื่อด้วยแล้ว เธอยิ่งสงสาร หากเป็นไปได้ ลิซ่าอยากนำพาเด็ก

จะหมดลงในอีกไม่กี่วัน อัลบาโรจะรู้สึกเช่นไร แต่ถึงอย่างไรเธอก็ต้องบอกให้เด็ก

อกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นสลับกับเสียงสะอื้นเป็นระยะ เด็กชายเมื่อรู้ว่า ลิซ่าจะจากตนไป ไม่ทำหน้าที่ดูแลตน อัลบาโรรู้สึกว่า ตัวเองกำลั

ยิ่งได้ยินเสียงร้องไห้และเห็นน้ำตา ความสงสารมากขึ้นหลายเ

งไปนะอัลบาโร ฉ

มไม่อยาก...ฮือ...ไม่อยากอย

ก็ได้ตามใจ ทว่าเด็กชายกลับรู้สึกว่า ตนเองอยู่คนเดียวมีความเหงา ความเดียวดายอยู่เ

อัลบาโรมีพ่อก็เหมือนไม่มี ความรักความอบอุ่นไม่เคย

กคำพูดของตนไม่อาจชะล้างความเศร้าโศกเสียใจของเด็กชายได้ ตราบใดที่ฟรานเซสโก้ไม่ทำหน้

จะ...จะไม่ดื้อ...ไม่ซน...จะเชื่อ

อก็ต้องไป แล้วให้พี่เลี้ยงคนใหม่มาทำงานแทนที่ เรื่องนี้เองที่ลิซ่ากังวลใจไม่แพ้กัน กังวลว่าพี่เลี้ยงคนนั้นจะทำหน้าที่ได้ดีมากน้อยแค่ไหน ทนกับฤทธิ์เดชอัลบาโรได้หรือไม

้าทุ่

ดินตะคองกอดกันเข้าไปภายในบ้านที่มีแสงไฟนีออนสว่างจ้าทั้งบ้าน ฝ่ายหญิงหอมแก้มฝ่ายชาย ทำสายตาออดอ้อนร

ฟรานเซสโก้ถามบุตรชายเ

บาโรที่ฟรานเซสโก้เห็น มีน้ำตาคลออยู่ ดวงตาค่อนข้างบวมราวกั

ครับ...ผมสัญญา...ว่าจะไม่ดื้อ

งสะอื้นดังเบาๆ แววตาใสซื่อมองแขนของบิดาที่วางบนบ่าส

งิน มีอำนาจแต่ก็มิอาจบังคับให้ลิซ่าอยู่ต่อ ทุกชีวิตต้องดำเนินไปตามวิถีของแต่ละคน สาวสวยมองหน้าฟร