นทุกเล่มก็อ่านได้หมดโดยฟูหลินเป็นผู้สอน อายุเพียง 5 หนาวก็สามารถปรุงโอสถคุณภาพสูงได้และถูกต้อง รู้จักสมุนไพรทุกชนิด วรยุทธ์ก็ไม่ด

ะท่อมที่พักพอสมควร ไป๋เหยียนคิดไม่ถึงว่าเด็กแฝดจะแอบตามเขาไปจนเกิดตกบ่อ เขารักษาเด็กทั้งสองอยู่แรมเดื

ยคน แวะเวียนไปมาหาสู่กันตลอด และได้

ะแจงและมีความจดจำได้ดีเยี่ยม ศิษย์พี่ของไป๋เหยียนทั้งสามคนจึงรักและเอ็

ป๋เหยียนชื่อจิ้น

ครื่องเล่นดน

ังสือ ยันต์อ

้งคู่ยังเด็กอยู่มาก ไป๋เหยียนจึงได้พาไปแค่ป่าชั้นนอกเท่านั้น ในขณะเดินป่าอยู่นั้น

วจึงรู้สึกตัวว่าตน

นเนี้ย เราวิ่

ศไหน ลี่หลินเอากระต่ายซุกไว้ในอกเสื้อปีนขึ้นบนต้นไม้สูงเพื่อมองหาทิศทางออก มองไปทิศไหนก็มีแต่ต้นไม

่งมาลึกขน

ยว โมโหกับความส

่มีติดตัว ดีนะที่พกมีด

วนหนึ่งไว้ใช้ยามฉุกเฉิน ลี่หลินตั้งใจไว้ว่าหากออกจากป่

มายไว้ ลี่หลินหาเก็บสมุนไพรไปเรื่อย ๆ ป่าใหญ่แบบนี้ไม่กลัวก็ไ

สั้น ๆ แบบนี้เดินก็ช้า

า มองไปเห็นสมุนไพรไล่สัตว์อสูร ลี่หลินเก็บมาจำนวนหนึ่งผูกไว้กับ

อวบ ทิ้งเจ้าเอาไว้ที่นี่ก็ไม

สมทั้งหมดอย่างระว

ม่ต่ำกว่าพันปีแน่

นานกว่าจะขุดเสร็จ แต่เหมือนจะหมดแต่ก

้ข้าขุดเจ้าออกไปไม่หมด ข้า

วเป็นผู้สอน นางตั้งใจทำเป็นอย่างมาก เพราะนางตั้งใจจะทำสวนสมุนไพรเคลื่อน

ต่ยังไม่สุกตัดมาไว้ย่างกิน ส่วนลำต้นนางตัดออกครึ่งต้น แล้วใช้มีดคว้านตรงกลางลำต้นให้เป็นหลุมลึกพอสมควร แล้วหากิ่งไม้สดมาปิดไว้ จากนั้นก็หา

้าไปซะเถอะ อยู่กับ

่หลินคิดว่ามันคงหนีไปแล้ว แต่แล้วมันกระโดดกลับมาใหม่อีกครั้ง ลี่หลินด