ึ้นแล้วสลัดตัวเบี่ยงออกมาอย่างสะบัดสะบิ้งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงถากถางว่า.? “..อ่ะๆๆคุณก็รู้เหมือนกันเหรอ..” คุณนายอรดีประชดนายพลอานัตแล้วสลัดตัวออกจากการกอดของผัว

ญไปๆได้เลย..” จากนั้นแล้วน้ำตาของเธอก็เริ่มจะไหลออกมาอีกครั้งอย่างน้อยเนื้อต่ำใจเธอรีบลุกขึ้นเดินไปหยิบเหล้าที่นายพลอานัตได้รินเหล้าที่เหลือมาดื่มบ้างเพื่อประชดผัวหนุ่มที่ไม่เข้าใจเธอเอาเสียใจ เมื่อเข้านายปลุกให้ตื่นนายทหารหนุ่มคนสนิทอย่างคำมูลรีบวิ่งกุลีกุจอไปเปิดประตูให้นายพลอานัตทันทีแต่เขาไม้ได้ให้นายทหารหนุ่มคำมูลขับรถไปให้แค่ปลุกเพื่อที่จะเอากุญแจรถเท่านั้นแหละเมื่อเจ้านายขับรถออกไปแล้วคำมูลก็กลับมานอนต่อมันทำหน้างงๆอยู่ไม้น้อยเมื่อเข้ามาแล้วเห็นเมียเจ้านายยังนั่งดื่มเหล้าอยู่ที่ริมระเบียงเพียงลำพังไม่ยอมเข้ามาในห้อง เมื่อเห็นคุณนายอรดีนั่งรินเหล้าแล้วเหมือนว่าจะไม่ทันใจเธอก็เลยกระดกดื่มเหล้าเพียวๆทั้งขวดอย่างไม่น่าเชื่อแล้วบ่นกร่นด่าเสียวพรึมพรำๆอย่างไม่เป็นภาษา “..สันดานผู้ชายพอไม่ได้ดั่งใจก็ไปหาใหม่..” คุณนายอรดีคิดไปดื่มก็กระดกเหล้าไปอย่างเจ็บชำน้ำใจจนได้ยินเสียงกรนเบาๆของคำมูลนายทหารหนุ่มคนขับรถของผัวกนุ่มดังเป็นระยะๆ คุณนายอรดีจึงลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูบ้านออกไปนั่งที่หน้าบ้านดื่มเหล้าไปร้องไห้ไปอย่างเสียอกเสียใจคุณนายอรดียกขวดดหล้าดื่มแล้วก็เดินไปเรื่อยๆรอบๆบ้านทั้งๆที่ใส่ชุดคลุมบางเขาที่ปิดชุดนอนไว้อย่างหมิ่นเหม่เท่านั้น เธอดื่มเหล้าที่เหลือครึ่งขวดหมดแล้วแต่คุณนายอรดีก็ยังอยากที่จะดื่มต่ออีกจึงเดินไปที่หลังบ้านไปแล้วเรียกถามคำมูลนายทหารหนุ่มคนสนิทที่นั่งงัวเงียเพราะว่ายังรู้สึกง่วงนอนอยู่ในขณะนั้นเธอเรียกถามว่าตอนนี้มันยังมีเหล้าเหลืออยู่บ้างไหมเพราะว่าเธอเห็นนายพลอานัตเคยให้เหล้าที่เหลือกับมันบ่อยๆพอเธอเดินผ่านเข้ามาแสงไฟที่