คิดว่าหนานจืออินเองก็คงจะเหนื่อย เ

้าอี้ว่างอยู่ไม่ไกล เลยพูดต่อไปว่า “ไปทางน

่งเฉินไป และเห็นเก้าอี้ที่อยู

ทั้งสอง