ยทั้งร้อยมีแต่คนห้ามมิให้คนฆ่าตัวตาย มีนางเป็นคน

าง...เ

สาวก็อ่อนยวบทรุดลงไป เขารีบประคองนางไว้ แต่ดวงตา

ววว่านางจะฟื้นได้สติ เขาจึงช้อนตัวนางอุ้มขึ้นอย่างไม่มีหนทาง

รกแห่ง

ี่ได้ และไม่รู้นางเป็นใครจึงไม่อาจพานางไปส่งได้ จำเป็นต้องอุ้มนางขึ้นหลั

ว่าเขาจะฆ่าตัวตายนั้น ทำให้บุรุษน้ำแข

บนเตียงนอนของเขา คนทั่วไปอาจหวาดกลัวหรือตื่นตระหนก แต่เขาผู้ได

เดินทางกลับมาที่จวนแม่ทัพซุน ร่างที่เขาโอบเอวไว้กันนางหล่นกลับค่อยๆ เล็กลงไปเรื่อยๆ เสื้อคลุมยวบลงไปตามขนาดของเจ้าของร่างก่อนจะประตูจวน เขาก้มมองด

ผู้นั้นกลายร่าง

งกลายร่างเป็น

่าคืนนี้จะต้องแบ่งปันเตียงนอนให้ผู้อื่นจึงไม่ได้เตรียมที่น

่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง จนเมื่อดวงตาปรับกับสิ่งรอบต

ง้

ือ

้วยื่นขาคู่หน้า นางร้องโวยวายแล้วกระโดดออกจากผ

หรือเพราะนางไม่

ย็น ยามนี้กลับกลายร่างเป็นจิ้งจอกแดงเช่นนี้ได้ นางจะทำอย่างไร จะกลับหุบ

ี้ลุกลนก็นึกสงสาร ยื่นมือไปอุ้มเจ้า

กลัวไปเลย ข้าไม

มผงะไปเล็กน้อย แต่เจ้าขนฟูยังยื่นหน้ามาตวัดลิ้นเลียริมฝีปากของเขาอยู่ สองมือคิดจะผลักออกทว่าร่างที่เขาจับอยู่นั้นค่อยๆ เปลี่ยนส

ระหว่างชายหญิง ทว่ากลับรู้สึกไม่อยากผลักไสหญิงสาวออกไป นางสูดลมหายใจจนทรวงอกสะท้อนขึ้น เส้นผ

ยกมือขึ้นลูบอกเรียกขวัญตัวเอง ทว่าเมื่อวางฝ่ามือ