ิวเตอร์เมื่อประตูห้องท

าวค่อนข้างขาววางประทับบนเม

อยู่เต็มจอเปลี่ยนเป็นภาพเ

จะไม่ได้ละจากผู้บุกรุกที่ก้าว

ุคือหญิงสาวที่มีรูปร่

งามสมบูรณ์ ประกอบด้วยแก้มเ

ละคงทำให้ผู้ชายคนไหนก็ตามถูกดวงตาคู

มาจากกรอบแผงขนตางอน ฉายประ

ดก่อตัวอ

แต่ยังใจเย็นเผชิญห

องอยากพ

่ตอนนี้ขุ่นพอๆ กั

ับ

ตัวพิงพนักเก้าอี้ต

นมะรืนนี้ฉันไม่ต้องการคนติ

ต่ทีนี้ ผมรับคำสั่งเป็นคำขาดมาแล้วจากคุณพ่อขอ

ต้องการ

ู้ตัวว่าตนกำลังแสดงออกถึงอาการควบคุมอาร

ดไม่ออก พอถึงวันเดินทางนายจะทำเป็นไม่สบาย ท้องร่วง ท้อ

่า...นั่งก่อนดีม

เกือบจะกลายเป็นเชื้

ยก็ไม่ต้องมาเบี่ยงเบน

อ้อ นึกออกละ เรื่องที

ไปเมื่อตาคู่งามทำท

แนะให้โกหก

็จะให้ปดเจ้านายว่าท้องร่วงท้องเสีย

ว่านายจะไม่ให

เสียแล้ว เพราะตั้งแต่คุณเดินเข้ามานี่ผมก

าย

มหายใจเข้าลึกๆ รู้

กก่อน หรือเธอเป็นฝ่ายเริ่ม ลงท้ายเธอคือคนที่ลุ

ดจาดี ไม่พูดจาวกวนยั่

อนหรือครับ หรือว่า

้า

ึ่งได้เกือบเหมือน เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะแค่หน้าแดงหรือถึงขั

ันนาน ผมแค่เป็นห

นห่วงเลย หรือถ้าห่วงนักก็รีบรับป

คำสั่ง ผมไม่อยากเสี่ยงตกงาน งานดีๆ หายากเสียด้วย เอางี้ ถ้า

ยอมรับรู้ถึงความต้องก

ขาพูดแทรก “แ

พราะไม่อยา

เธอยังมองเขาประห

กับที่ฉันไม่ชอบหน้านาย แล้วทำไมถึงยอมเด

เป็นบรรทัดฐานตัดสินความรู้สึก

ีท่าทีร้อนใจไปกับควา

รู้สึกอย่างเดียวกับฉัน

ห้ผมไปภูเก็ตด้วขอแนะนำอีกครั้ง ว่าให้ไปพูดกับคุณพ่อของคุณเ

นลูกจ้างที่ดี

ให้กับเ

แน่อยู

ธอคล้าย

องฉันแบบ

บไหนหร

แต่แววตากลับดูว่

า...ฉันโง่เ

อบกลับ

อยู่ว่าลูกสาวของนายจ้างผมนอกจากสว

ียงระแวง ลืมไปแล้วว่าต