อกมันหนาวแล้ว ไปคุยข้างในกันเถอะ”อันยี่กระตือรือร้นที่จะพาอู่ฉ

ัดอารมณ์อีกฝ่าย ในป่าพลัง อาหารและเวลาคือสิ่งล้ำค่า อันยี่คือหัวหน้าขอ

อยขีดข่วน ป้ายร้านค้าทั้งสองฝั่งถนนผุกร่อนและภาพหรืออักษรก็ขาดๆหายๆ บนสองฝั่งถนน คุณสามารถเห็นยานพาหนะจอดทิ้งร้างได้ แต่ละคันเก่าจน

ัยทรงเก่าในเมืองเล็ก เปิดประตูเ

ะเปิดกล่องจดหมายทรงเก่าใกล้ประตู หยิบกุญแจที่มีป้ายผ้

ดว่ามันต้องทำความสะอาดก่อนจะอยู่อาศัยได้ ข้อดีคือขอบหน้าต่างและกำแพงไม่มีรอยแตกใหญ่ๆ ทำให้อากาศในห้องค่อนข้างแห้ง ไม่เปียกชื้น ห้องไม่ใหญ่ แ

ษยคือความรู้ที่รั่วหรงมอบให้เขาตลอด 6 ปี เขาจำคำพูดหนึ่งได้แน่น’ไม่

แต่เมื่อผมเข้ามาเขตปลอดภัยเป็นครั้งแรก ผมกล

วงเวลาห้าสิบปีของยุคมืด สถานที่นี้ถูกพวกสัตว์กลายพันธุ์รุกรานมาก่อน บ้านส่วนใหญ่พังเสียหาย มีบ้านไม่

งสัตว์ในกระเป๋าผม ผมสามารถขายพวกมันได

งสี่เมตร หนังจระเข้ชั้นดี หนังเสือ เขี้ยวและกรงเล็บแหลมของมังก

ิทธิ์พักในห้องนี้ รวมถึงอาหารสะอาด น้ำต้มกลั่น และเสื้อผ้าสะอาด มันจะดีย

ี่ฉี

ช่นหมีน้ำตาลและจระเข้ยักษ์ดี เขากล่าวอย่างใจกว้าง”อาห

ถาม”ที่นี่ไม่ใช้

นเขา มนุษย์จะใช้เหรียญ

หากนายไม่บอก แน่นอน ไม่ว่าจะพูดยังไง นี่ก็คือเขตปลอ

้ง 10 กล่อง เนื้อกระป๋องสองกระป๋อง กางเกงในสะอาดและชุดเสื้อผ้า ชิ้นส่วนสัตว์ของเขาขายได้ 900 หยวนและสิทธิ์พักสองเดือน อั

เขาก็ยังยากจะจัดการกับหมีน้ำตาลหุ้มเหล็กและจระเข้ยักษ์ เขาคิดว่าอู่ฉีแค่โชคดี มันก็แค่เด็กหนุ่มอายุ 16 ที่สามา

กทั้งหมดก็จะสลายหายไป ความเคารพของอันยี่และความ

.

เมฆ แสงของดาวหม่นหมอง โคมไฟบนถนนเก่าหยุดทำงานไปหลายสิบปีแล้ว ถนนมืดมีแต่

ขตปลอดภัย

ะไม่ส่งผลต่อระบบหายใจเขา เก้าปีของการใช้ชีวิตในถ้ำช่วยให้เขาพัฒนานิสัยกินและประหยัดน้ำเหมือนงู เขากินอย่างพอเพียง ดื่มน้ำครึ่งขวด

ั่วหรงในหัว คิดว่าจะถามอันยี่ถึงพี่สาวรั่วหรงพรุ่งนี้ เพี