อ

ันครั้งแรก แต่ทว่ามันต่างกันอย่างสิ้นเชิง กนิษฐารู

กถึงผมหรือยัง รู้สึกหรือ

มีสถานะเป็นคู่หมั้นของเขา อยากจะโยนความผิดที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับพิชญะเพียงคนเดียว อยากจะโทษว่าเขาใช้กำลังขืนใจ แต่ก็โทษได้ไม่เต

นเ

ะรอบนี้ผมจะให้คุณทำ

ไหน คล้ายกำลังร่ายมนตร์สะกด สองมือเคลื่อนขยับชักพาเธอให้กระทำในสิ่งที่น่าละอาย หลอกล่อให้สนุกตื่นเร

อ๊า...ค

แรงของตัวเอง น้ำตาแห่งความหฤหรรษ์และอดสูหลั่งไหลออกมาเป็นสาย เช่นเดียวกับม่านน้ำหวานที

ถึงใจเป็นที่สุด โดยเฉพาะตอนที่ท่อนเนื้อถูกหลื

เป็นบ้า...เก

งานในออฟฟิศทยอยกลับกันจนหมด และเรื่องราวที่เกิดขึ้นคงเป็นความลับระหว่างคนสองคนไปอ

ูกร่างใหญ่ที่เอนตัวกึ่งนอนกึ่งนั่งอยู่เบื้องล่างอัดแอ่นใส่ มือเขาจับเธอลอยค้างเติ่งไว้ในท่านั้น สะโพกสอบเคลื่อนไหวอย่างแข็งแกร่งแรงรัว ทำเอาเธอหวีดร้องราวกับจะขาดใจท่ามกลางพายุอารมณ

่านี่คืออาการของคนที่ไม่เต็มใจ ทั้งร่างกายที่เหมือนจะตื่นเร่า

กนิษฐาในตอนนี้ เมื่อคนใต้ร่

เรียกชื่อเธออย่างสนิทสนม ร่างกายเขาเกร็งอี

ย่าปล่อ

่ามันไม่มีประโยชน์ เพราะครั้

ุณต้องรับผม ต้อ

องการ ฉัน

บมันจากผม” พิชญะไม่ฟังเสียง เขาแอ่นกายปักคาเธอไว้อย่างนั้

รัวคุ้นชินมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่า และในตอนนี้ประมุขของบ้านอย่างกฤตนัยกับภรรยาก็กำลังก้าวลงจากรถพร้อมกับลูกสาวคนเดียวอย่างกานต์ระพี หลังจากคนเป็นพ่อแม่ขับรถไปรับลูกสาวกลับจากเรียนพิเศษ แต่ทว่ายังไม่ทันจะเ

หลานของอาพิธาน” ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำตัวเองกับเจ้า

ฤตนัยเอ่ยทักทายตอบ ในขณะที่อรพิมแค่ยกมือขึ้นรับไหว้และยิ้มบางๆ ส่วนลูกสาวอย่าง

แนะนำตัว

วด้วยกันก่อน วันนี้ยัยก้อยเข้าครัวเอง ว่าแ

แล้ว

หวัง” เจ้าของบ้านเอ่ยชวนอย่างมีไมตรีอันดี โดยไม่รู้ว่าชื่อนั้นทำให้

งั้นผมไม่เ