งปีต

มทำให้สองพี่น้องชะลอความเร็วของม้าลง และค่อยๆ ขี่ม้ากลับมายังข้างสนาม ที่ซึ่งมีลุงลู่ ซุนซุน และหวงเทายืนอยู่ บ่าว

เจ้า” ใต้เท้าฉีเอ่ยถามบุตรชายคนโตหล

ลูกว่าคงมิมีผู้ใดเอาชนะการตีคลีของสกุลฉีไปได้แล้ว

คำขอที่ดังออกมาจากริมฝีปากเล็กของบุตรีทำเอาท่านเจ้า

์” ใต้เท้าฉีเอ่ยถามบุตร

มได้เรียนวิชาขี่ม้ายิงธนู ลูกก็อยากจะฝึก

่ม้า ต่อบทกวี ดีดฉิน โยนศร หมากล้

่ยมาก็มิมีบุรุษใดในใต้หล้าสามารถเรียนรู้ได้ท

ความรู้ติดตัว เผื่อในอนาคตนางอาจจะได้ช่วย

่ผ่านมา เช่นนั้นเรื่องวิชายิงธนูพ่อจะให้

าและพี่ชายทั้งสามได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเอ็นดู เพราะคงจะห้

ศึกษา

งมาก นางคิดว่ามิว่าจะเป็นบุรุษหรือสตรีก็มีความเท่าเทียมกัน มิควรแบ่งแยกเพียงเพราะการที่บุรุษแข็งแรงกว่าหรือตัวโตกว่า เมื่อก่อนอาจจะมีเ

็นของพวกเจ้าออกมา ในหัวข้อที่อาจารย์กำห

บรรดาลูกศิษย์ตอ

แสดงความคิดเห็นเรื่องสหาย จงบอกถึงสหายที่เจ้า

นว่ามีเด็กหญิงหลายๆ คนหันไปมองหน้ากัน นั่นอาจ

่านมา ไหนลองบอกอาจารย์หน่อยได้หรือไม่ว่าสหายแบบไห

ฉีอันหนิงยืนขึ้นก่อนที่จะเริ่มแสดงความคิ

ลตอบแทนย่อมดีกว่าการคบหากันเพียงเพราะหวังผลประโยชน์จากอีกฝ่าย เพราะถ้าเป็นการคบหาเพียงเช่นนั้น หากวันใดวันหนึ่งอีกฝ่ายหมดประโยชน์ คำว่ามิตรภาพก็หมดลงไปเช่นกันเจ้าค่ะ สำหรั

่เข้ามาเพียงเพราะเห็นว่านางมีประโยชน์ ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว

ามีผลประโยชน์ใดแอบแฝง หากเป็นเช่นนั้น ในภายภาคหน้าหากอีกฝ่ายหมดประโยชน์ คำว่

ลี่ยกมือขึ้นเพื่อให้เด็ก

ชน์จากตัวของพวกเจ้า พวกเจ้ายังจะคิดคบหากับอีกฝ่ายอยู่ไหม เพราะวันหนึ่งที่พวกเจ้าหมดปร

อคบด้วยเจ้าค่ะ” ศิษย

่านไป เพราะมิใช่ข้อสอบหากแต่เป็นเพียงการทด

องครอบครัวนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ที่พวกตนยกเรื่องมิตรสหายมาให้เด็กๆ ได้แสดงความคิดเห็นออกมาก็เพื่อที่จะเป็นการแนะนำแนวทางในการคบหากันให้

ดาห์เป็นหนึ่งเดือน เด็กหญิงไปฝึกฝนยิงธนูกับพวกพี่ๆ ทุกวันมิได้เกียจคร้าน จนวันหนึ่งอาจารย์ที่มาสอนให้ทายาทสกุลฉีให้เด็กๆ ทำการทดสอบ เพื่อดูว่าฝีมือก้าวหน้าไปถึ

ป็นลูกศิษย์หญิงคนแรกของข้าที่ยิงธนูแ

ที่ก้าวหน้าของลูกศิษย์ตัวน้อย อายุเพียงเท่านี้แต่นางกลับ

เยอะ” นางถ่อมตนเสมอ มิว่าจะเป็นการเรียนรู้สิ่งใด นางมักจะไม

ธนูเมื่อไปถึงจุดที่อาจารย์กำหนดให้ยิงธนูได้แล้ว ฉีอันหนิงจึงยกคันธนูขึ้นมาก่อนที่จะใส่ลูกธนูแล้วง้างศรยิงสุดกำลัง ลูกธน

หลงหยอกล้อน้องชายที่ยืนอยู่ข้างๆ ตนทันทีที

ื่องบุ๊นเท่าใดนัก น้องหญิงสี่แม้นางยังเด็ก แต่นางกลับชอบศึก

ี่แสดงออกมาถึงความภูมิใจยามเมื่อมองไ

สิ่งนั้นให้ดีเถิด ท่านพ่อกับท่านแม่ของพวกเราท่าน

น้องสามและน้องสี่กำลังขี่ม้ายิงธนูกันอยู่ ปีหน้าตัวของฉีอันหลงเองก็ต้องไปสอบเคอจวี่แล้ว เขาต้

ฉีอันหนิงบังคับม้ากลับมาหาบรรด

งสี่” พี่รองเอ่ยชมอ

ู้ดีว่าท่านพี่มิได้ชอบการขี่ม้ายิงธนู

เป็นผู้สั่งการลงมาว่าให้บุตรชายทั้งสามมีวิชาขี่ม้าย

งหญิง เรื่องบู๊พี่ขอยอมแพ้ แต่ถ้าหากเป็นบุ๊นละก็พี่สู้ตาย” สามพี่น้องหัวเราะออกมา ฉีอันล

้าก็รู้ตัวของข้าดี” เขาทำหน้าจ๋อยลงแต่เมื่อได

พวกพี่หัวเราะเยาะพี่รองของเจ้าต่างหากที่บอกว่าเ

อบได้ขนาดนี้” ฉีอันหนิงลงจากหลังม้าแล้วส่

กฝนและความเอาใจใส่ รวมไปถึงความชอบ อาจารย์เข้าใจ ท่านเจ้าเมืองท่านพ่อของพวกเจ้าก็มิได้บังคับให้อาจารย์ทำให้พวกเจ้าชอบในสิ่งที่อาจารย์สอนไป เขาเพียงอยากให้พวกเจ้ามีวิ

เถิด วันนี้ทำได้ดีแล

้าค่ะ ท่า

์ชวนเดินจากไปสี่คนพี่น้องก็พากันนั่งพักอยู่ที่