ที

ขึ้นหันรีหันขวางด้วยความลนลานโดยที่ยังไม่รู้ตัว

ยที่ผมปลุกคุณ” เขายังคงยิ้มกริ่มข

นไม่พอจนหงุดหงิดไปหมด เพราะคุณ