อง พลันได้เห็นเด็กหญิงตัวน้อยกับน้องหมาตัวโตเดินเข้าไปใ

ง” เสียงของคุณแม่บ้านดึงสติเธอใ

ารเดินผละออกมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าถ้าเข้าไปคงไม่แคล้วต้องเจอกั

ห้ตายสิ! คุณดรัณส่งคนแบบไหนมาเนี่ย ทำไมถึงไม่มีค

ม่ได้แจ้งมาก่อนว่าจะมีหมาอยู่ในบ้านด้วย คุณก็เห็นว่าฉันกลัวหมา ฉันสอนไม

จะอะไรนักหนา ลัคกี้มันไม่เคยกัด

สมองอย่างฉัน พวกคุณอาจจะคิดว่าฉันเรื่องมากหรืออะไรก็แล้วแต่ เอาเป็นว่า

งัก จากนั้นก็ออกเดินต่อ โดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง ราวก

วหมาแต่ว่า…กลัวฉันมากกว่า” มีนา

” เธอตะโกนออกไปด้วย

ๆ กับคำถามประหนึ่งกำลังเยาะเย้ย ทำคนถูกถามเ