่! ผลงานที่เธอใส่เกลือแทนน้ำตาลลงไปในกาแฟแก้วนั้นยังไงล่ะ จริงๆ ก็กลัวนั่นแหละว่าเขาจะลุกขึ้นมาบีบคอหรื

กระหยิ่มยิ้มย่องในใจกับคำตอบที่เตรียมไว้หลังจากที่อีกฝ่ายพ่นกาแฟเค็มๆ ออกมาพร้อมกับโวย

อว่าเขาเป็นพวกลิ้นจระเข้’ เธอมองคนท

พริบพราวจึงหันไปสนใจแฟ้มเอกสารที่วางอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าสุดเซ

งสาวผงะตาโตด้วยความตกใจ แล้วก็ยิ่งตกใจมากขึ้น เพราะความขมคละเคล้าความเค็มที่ถูกส่งเข้ามา นี

..

ติทำลายล้างนั่น

รไม่ได้ เมื่อกาแฟแก้วนั้นมันดันมาจากฝีมือเธอเอง แบบน

ให้ ฉันก็อยากแบ่งปันให้เธอบ้าง เป็นไง? รสชาติดีนะว่าไหม” ในขณ

ห้ตรวจ เขาก็เดินเข้ามาตาม หลังจากที่อาหารทุกอย่างเตรียมไว้พร้อมห

ธอบอกโดยไม่เงยหน้ามองเขาด้วยซ้ำ ด้ว

ง หลังถูกอีกฝ่ายอุ้มขึ้น

” เขาวางเธอบนเก้าอี้ ก่อนจะหยิบแฟ้

้ ไม่เห็นต้องอุ้

จ็บใจ แต่ดูเหมือนกลิ่นชวนน้ำลายสอของอาหารมากมายที่วางอยู่บนโต๊ะจะช่วยเยียวยาทุกอ

ุณ บังเอิญมาก” เธอว่าพลางตักโน

ล้วสีหน้าท่าทางของเขาตอนนี้มันคืออะไร ทำ

ยกินเลย อาหารไม่ถูกปากเหรอ” พริบพราวเห็น

รู้สึกเหมือนมีอะไรพุ่งมาชนที่อกข้างซ้าย พระเจ้า! เขาทำให้เธอใจสั่นอีกแล้ว แ

วนใหญ่ของคุณล้วนแต่มาจากธุรกิจเอ่อ…” เธออ

นั่นแหละธุรกิจหลักของฉัน

ั้นทำไมคุณถึง…” อีกครั้งที่เธ

ีอย่าง Aurora ที่สำคัญมันดันตรงข้ามกับตัวตนขอ

อบทีเล่นทีจริงของเขาอีกครั้ง ครั้นพอเห

ี่จะทำกำไรให้บริษัทได้ ลองถ้าได้ผู้บริหารดีๆ ยังไงมันก็โต แต่ที่มันแย่ก็เป็นเพราะว่าผู้บริหารคนเก่ามันไม่ได้เรื่อง บร

ดาได้นะว่าทำไมฉันถึงได้เทคโอเวอร์บริษัทนี้มา” เธอผู้เพิ่งรับตำแ