นน้อม ต้องขอบคุณเขามากๆ จริงๆ นั่นแหละ เพราะถ้าเขาไม่เข้

่ต้องร้องไห้แ

ยงอ่อย ก่อนจะม

เธออย่างฉงน เมื่อคนขี้แ

ะถามพี่ห

ีบตอบรับพร้อมกั

่า

รียวด

่งเมื่อได้ยินเธอ

ะ ถ้าไม่ดื

ะ” อ้อมแอ้มบอก

..ดื้อเงีย

รั้นรับรู้ได้ว่าเขายังคงจ้องอยู่อย่างนั้น เลยจำต้องช้อนสายตาขึ้นมองเขา แล้วจึงได้เห็นว่าแ

บ้าน เริ

ค

อ่อนลุกไม่ขึ้น ใจก็เต้นตุบๆ เป็นจังหวะแปลกๆ เมื่อความอบอุ่น

าห์ต

ๆ แล้ว ขนิษฐาก็ออกมานั่งพักที่ห้องครัวเล็กๆ ของฝ่ายงาน

มสบายได้เลยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกใครตำหนิว่าอู้หรือขี้เกียจ และพวกพี่ๆ เขาก็ซักซ้อมความเข้าใจให้เธอฟังตั้งแต่วันแรกที่มาฝึกงานแล้วว่าในห้

่อนจะหยิบหุ่นยนต์ไอรอนแมนขึ้นมาพินิจดู พร้อ

ี๋ยวพรุ่งนี้จะหาไอรอนแมนมาคืน จากที่คิดว่าคงจะกลับบ้านไปแล้วนอนไม่หลับแน่ๆ ปรากฏว่าขนิษฐาก็กลับบ้านและทำกิจวัตรของตนเองได้ตามปกต

ปตอนไหน และพี่เรียวไปหามาคืนไว้ให้ได้อย่างไร แต่ก

ีกแล้ว ขอโทษ

่อนจะลุกขึ้นแล้วเอาแก้วที่ใส่โอวัลตินไปเก็บที่อ่างสำหรับวางให้แม่บ้า

่งได้ไหว้วานให้เธอไปรับแฟ้มงานจากเลขานุการของท่านประธานท

ดคงเสนอแฟ้มมาที่ท่านประธานและท่านคงลงนามแล้วแน่

่เคยเจอกันบ้างแล้วสามสี่ครั้ง ขนิษฐาก็ลืมภารกิจที่ได้รับมอบหมายไปหมดสิ้น

อขา! ค

ทำเอาขุนพลเบิกตากว้างอย่างตกใจ ไม่ใช่ตกใจที่เห็นลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนมาทำงานลำบากลำบน แต่ไอ้การวิ่ง