ายครั้ง และเชื่อว่านั

ป็นฝีมือของหลินเซี่

ก โดยเฉพาะเส้นที่ถูกหลินเซี่ยะขายทิ้งเส้นนั้น ถูกฝังด้วยทับทิมหายา

อยคอในภาพ น้ำต

กับเธอก่อนสิ้นใจ หวังว่าเธอจะสามาร

ูกหลินเซี่ย

สร้อยเส้นนี้จะไม่สามารถเอากลับมาได้อีก แต่มรดก

ี้ดูแล้ว ถ้ายังไม่รีบเร่งมือ บางทีหลินเซี่ยะอ

ไปตระกูลเย่ เอามรดกที่เป็นของเธอกลับคื

แต่โดยดีแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น เป็นไป

่นเซียวเหยากล

ากเพียงใด เธอจะไม่กล้าเห็นแก

วเหยากลับไปกับเธอได้ ตอนนี้เขาเกลียดเธอมากขนาดนี้ เเทบ

งุดหงิด เธอคิดมาตลอดทั้งคืน และในที

็นของเธอ หากเสิ่นเซียวเหยายอมช่วยเธอ เธอสามารถมอบทรัพย์สินที่นอกเหนือจากมรดกของแม่เ

กับฝนที่ตกลงมาทั้งคืน เจ็ดโมงกว่าแ

นเซียวเหยาพร้อมกับรอยคล้ำใต้ตาอยู่ครู่หนึ่ง จา

่มขนสัตว์ผืนหนาเหยียบลงไปแล้วนุ่มมาก เย่ชิ

ข้าง ๆ มือมีกาแฟถ้วยหนึ่ง แม้เขาจะได้ยินเสียงความเคลื่อ

” เย่ชิงซีกระแอม พ

ละไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองเธอ

้งผากของเธอ และพูดขึ้นด้วยความยากลำบากว่า “ฉันอยากคุยธุรกิจกับคุณเรื่องหน

บ ก็ถูกเสิ่นเซียวเหยาขั

นนั้นเธอไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี เธอทำอะไรไม

ูเข้ามา ขัดจังหวะคำพูดที่

ะยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้กับ

ี่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเย็นชาแวบหนึ่ง พร้อมกับหัวเราะ พูดขึ้

จะร้องไห้ออกมา เธออยู่ในสภาพที่ไม่น่ามองอย

องหญิงสาว เขาดันแว่นเล็กน้อย “บอ

่ตอบ เพียงพลิกดู

วที่อายุน้อยกว่าเธอขวบหนึ่งมาด้วย แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพ่อของเธอทรยศแม่ของเธอ คุณเย่โกรธมาก เมื่อเธอบรรลุนิติภาวะก็ไปเรียนต่อต่างประเทศทันที สุดท้าย ก็ไม่ได้เห็นหน้าพ่อเป็นครั้งสุดท้าย

ไม่ต้องพูดให้ฉันฟังอีกรอบ”

ีกว่า “ผมแค่คิดว่าสิ่งที่คุณเย่ประสบพบเจอมานั้น ช่างเหมือนกั

ให้นายเงียบลงได้เหมือนกับชื่อของนาย

นที แสดงท่าทางเห

า มรดกของแม่เธอถู

อพยักห

อกมา เข็นรถเข็นกลับไปมองทิวท

หญิงคนนั้นตอนที่มายืนข้าง ๆ เขา เสิ่นเซียวเ

นให้ช่วยก็ทำไม่เป็

้ว เธอคงใช้ชีวิตท

ตระกูลเย่ในสภาพที่ไม่น่ามอง แต่กลับสบตา

ี เธอมาไ

ระตูกลับเป