าที่เธอจำได้ ว่าเจอกันที่ห้องน้ำและเขาเมา มาคิดได้ตอนนี้ก็รู้สึกหวาดกลัวขึ

นูออกมานะคะ” เธอบอก

ผมจะไปส่ง” ฟังเขาบอกอย่างนี้แล้

ไปตามเส้นทางนี้เลย ถ้าถึง

มแนะนำตัวไป ผมช

คุณถึงช่วยหนูออกมาแต่หนูจำคุณได้ เ

วครับ หลับจากเจอเหต

้สึก ผิด

น่าจะรู้ตัวว่าคุณไป

ตอบ ทำไมคุณ

ยากให้ผมช่

ั้นเลยต่างหาก แต่ชีวิตก็

ห้เขาโอ้โลมแตะ

ะไปนั่งให้เขาทำ

าวๆ พวกนั

้ค่ะ ไม่รู

ุณกับพ่อคุณคุย

นูจากไปตั้งแต่หนูยังจำความไม่ได้เลย แ

จะไม่รักคุณสักเท่าไห

วยซ้ำว่าความรักจ

่ให้กำล

่ะ” เธอตอ

่งเป็นเด็กนั่งดริ้งค

่สั่ง ก็คงต้องไปค่ะ

กษาตัวเอ

ๆ เหลือเกิน” มาถึงตอนนี้เธออยากระบายออกมามากๆ แต่เพราะค

ที ขับมาอีกไม่ถึง 200 เมตรก็ถึงบ้านเรือนไทยยกสูง ในที่สุดเขาก็รู้จักบ้

” เขาสังเกตบ้านเธอแล้ว

ที่พ่อทิ้งเอาไว้ให้

อวยพรของเขาเธอกลัวเหลือเกิน เพรา

ุณจะรู้อะไร

ับพ่อเลี้ยงเท่านั้นเอง ผ่านโลกม

ย่างนอบน้อม ซึ่งเขาก็รับไหว้ จากนั้นเธอจึงเปิดประตู

ไปหาพ่อเลี้ยงแสนลักษณ์ ซึ่งตอนนี้คงกลับโรงแรมแล้ว และคงอยากรู้เสียเต็มประดาว่าเกิด

ยิ้มที่ทำให

ันคือโรงแรมของพ่อเลี้ยงแสนลักษณ์นั่นแหละ จะของใครซะอีก ตกแต่งสไตล์ล้

ีกคนเดินเข้ามารายงาน ขณะที่พ่อเลี้ยงหนุ่มกำลังยืนหั