วัน

เธอผ่านเครื่องติดตามด้วยตัวเองอีกทาง เจสสิกาจำต้องกลับไปหาเขาที่ทำงาน ใจจริงเธอไม่อยากย่างกรายเข้าไปเลยด้วยซ้ำแต่เธอจำต้องกลับ

ู่

ลำดับร่องรอยที่เขาเคยทำไว้ก็ค่อยๆ จางลงแต่มันยังคงไม่หายไป เธอตัดสิน

ิ

เดี่ยวสีดำกางเกงยีนขายาวเข้ารูป เธอเดินเข้าไปพร้อมกับรองเท้าส้นสูงสีเดี

ี่มาหานา

ีดำเดินนำหน้าเธอเข้าไปเคาะประตูห้องของผู้เป็นนายเขาเดินห

คุณอยู

คุณน

นั่น น่าจะเป็นเขาคนนั้นไม่ใช่เหรอ ออสติน ดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบห้อง

่บนโต๊ะทำงานของออสติน เธอมองซ้ายทีขวาทีเพื่อดูว่าเจ้าของห้องอยู่ที่ไหน เมื่อ

ต่เธอกลับต้องชะงักเมื่อได้กลิ่นบุหรี่จาง

เหรอ ที่จะ

ว่าไม่มีคนอ

เดินเข้ามาประชิดตัวเธอแล้วใช้ท่อนแขนแรงของตัวเองจับยกร่างเล็กขึ้นนั่งบ

แล้วจับมันเข้าปากก่อนปล่อยควันคละคลุ้งใส่ใบหน้าหล่อของเขา เป็นการประกาศให้เขารู้ไปในตัว

ิดหน่อยแต่ก็ยังคงกักขังเธอเอาไว้อยู่ เธอยกขาขึ้นนั่งไขว่ห้างอย่างไม่เกรงก

ป ไม่ได้ดูหวาดกลัวเ

นมือไปข้างหน้าดึงบุหรี่ออกจากปากสวยได้รูปแล้วดั

งกายเธอ

ธอ หญิงสาวเริ่มหวาดกลัวเมื่อครั้งภาพเหตุการณ์ครั้งแรกของเธอม

มา" ปัดมือของเขาออกบอ

หมือนวันนั้นแน่!" มาเฟียหนุ่มโน้มใบหน้าซุกที่ลำคอระหงของ

ู้สึกกลัวอีกครั้ง เมื่อตอนที่ออสตินกระชากผมจากท้ายทอยของเธ

ยยยย!

นะเจสซี่ ทั้งที่ฉันตั้

อออ

ชิดขึ้นไปตามแรงกระชาก เขาประกบปากจูบเธอด้วยความรุนแรง มือเรีย

ุบ! ตุ

ัวสวยของเธออย่างถือวิสาสะ หญิงสาวพยายามตีขาไปมาเพื่อดีดดิ้

ีย

หน้าหล่อของมาเฟียหนุ่มเต็มแรง ใบหน้าหล่อหันไปตามแรงตบ

ล่

.

่างฉันจะรังแกได

กมา ทำให้เธอทำตัวไม่ถูก เธอไม่รู้เลยว่าเธอควรทำต

ือเมื่อมาเฟียหนุ่มเอาแต่เงียบเขาเอามือหน

ียบไปเธอจึงเลือกหันกลับไปหมายจะหยิบสร้อย

่ต้องมายุ่งเ

ร่

นเมื่อเจสสิกาหันหน้ามาเธอถึงกับผงะ ออสตินใช้เข็มขัดรัดเข้าที่ลำคอของเธอด้วยความรวดเร็วจนเธ

... ปล่อย

ุ

คอเธอออกส่งผลให้รอบคอของเธอมีรอยแดงช้ำ เขามองมันอย่างพึงพอใจก่อนจะขึ้นคร่อมร่างเธอ แล

เธอได้ แต่เหมือนกับว่าออสตินเตรียมตัวมาดี รอบนี้ไ

กนะที่กล้

ด้ ฉันก็จะท

้นก

่น พร้อมกับจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองออก

อนรับกลั