ด ไม่ได้ช่วยสร้างป

างออยู่บนวีลแชร์ มองออกไปยังสวนด้า

กไปไม่ใช่หรือไง เ

ด้วยซ้ำ หญิงสาวส่ายห

นอายุสามสิบหรื

งยิ้มเยาะ ธีรดลเงยหน้ามองหญิงสาวอย

ป็นใครถึงกล้ามา

ไง เอาล่ะ มากินข้าวแล้วก็กินยา

ดอาหารมาวางบนโต๊ะที่ระเบียงกว้าง แล้วเดินมาเข็น

ว่าไม่กิน อย่ามายุ่ง

ดือนที่หกแล้วที่วาสิฏฐี เข้ามาวุ่นวายกับเขาเจ้ากี้เจ้าการทุกอย่าง ทั้งที่เขาไม่ได้อยากทำกายภาพบำบัด และไม่อยากร

แตกและได้

้วยังจะมา

าพูดมาก มากินข้าวได้แล้วค่ะ” หญิงสาวไม่สนใจท่าทา

ปากส

จ ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพเจ้าปั้นแต่งแดงก่ำด้วยความกราดเกรี้ยว หากเป็น

็ต้องป้อนไงคะ

น้าใจกล้ายั่วแหย่เขาอีก

้องมา

้เพราะคุณเป็น

ไม่เลิกแบบนี้

คนไข้อย่างดีต่างหากล่ะ” หญิงสาวยิ้มกว้

ฉันมีอย่างอื่นต้องทำต่อ ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็

ละฉันก็ไม่ใช

ญิงสาวพูดเบาๆ พลางย่นจมูกใส่เขา ธีรด

ไม่ก

กินดีๆ ล่ะก็ ฉันจะ

คยมีผู้หญิงคนไหนอวดดีทำกับเขาถึงขนาดนี้ เจ้าหล่อนควรพินอบพิเทา เอาอกเอาใจเขาสิ เพราะเขา

สิคะ

ในที่สุดเขาก็ต้องเป็นฝ่ายยอมเมื่อเธอทำท่าจะยัดข้าวใส่ปา