นไทเลอกำลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนฟูกของตัวเองเธอร

รอ ทำไมหน้าแดงขนาดนี้เนี่ย ป

นมาสูดดมกลิ่นหอมของเธอที่ติดกับฟูกก็เท่านั้นเอง แต่เ

ให้คนที่เพิ่งปวดท้อง (มั้ง) เมื่อครู่นิ่งไปสนิท หัวใจแกร่งม

้วิชา อายภร

ะไรอะไรได้ทั้งนั้นโดยที่ไม่เคยมีอาการประหม่าแบบนี้ แต่

้งยังใช้มืออังที่หน้าผากของเขาอยู่ หญิงสาวมองไทเล

งไปเอายาธา

ี๋ย

ล็กเอาไว้แล้วกระตุกเธอเบาๆ เพียงเท่านี้ร่างเล็กก็เซมาตามแรงดึงขอ

ำด้วย พี่อาบน้ำไม่ไหว นิ้งช่ว

ค์ต้องทาน

บ่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้นครับ" คะนิ้งมองออกไปที่โซฟา

ค์ลุกไ

สินะ บ้าบอมาก ไม่ลุกโว้ย ไม่ไปจะนอน

ิ้งช่วยเช็ดตั

ค

็นว่าเธอเดินหายเข้าไปแล้วเขาก็ทำท่าดีใจอยู่แป๊บหนึ่งก่อนจะล้

อดเสื้อออ

ิงๆ นิ้งเช็ดแค่

แล้วจะกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ หญิงสาววางกะละมังลงที่พื้นก่อนจะเป็น

ิ้

องอายห

นจะก้มลงไปหยิบผ้าชุบน้ำขึ้นมาบิดพอหมาด

เยอะทำไมคะ ถ้าพี่ไทค์เป็

ูซับใบหน้าของเขากลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มที่เธอใช้มันทำให้เขารู

้จมเตียงอยากจะกลืนกินเธอกักเก็บเธอเอา

้านิ้ง

ล่า

ดท้องร

างของมาเฟียหนุ่มก่อนที่จะมาทำหน้าที่กดหน้าท้องแข

้ยย

า ก่อนจะงอตัวเป็นกุ้งแล้วนอนกลิ้งไปกล

.. พี

พี่หน่อยครับ

ดเห

ัวด้วยอยากนอน

อหากเขาเมาจนลุกไม่ไหวเธอจะเดินออกไปนอนที่โซฟาเอง แต

คค่ะ

งถูกคนเสแสร้งจ้องมองด้วยหัวใจที่เต้นอย่างถี่รัว จะไม่เต้นได้ยังไงเธอคงคิดว่

าค

่งตวัดรัดรอบเอวบางของเธอก่อนที่จะรั้งร่างบางให้มานอนหนุนแขนข

แปลกๆ อยู่น

มหรอกนะเธอจะยอมให้หนึ่งวันก็แล้วกัน แม้ในใจจะแอบงอนๆ ชายหนุ่มอยู่นิดหน่อยก็เมื่อตอนกลางวันพอเธอตอบเปิดทา

ิ่งๆ อ

่ไท

รั

ใจพี่ไทค์

ม่ตอบแต่กลับกอดเธอแน่นขึ้นแล้วหอบหายใจออกมาหนั

ใส่มาให้ แต่หากต้องมีอะไรกับเธอจริงๆ เขาก็ไม่อยากจะใ

แล้วเ

ับไปแล้วจริงๆ คะนิ้งยังนอนไม่หลับเพรา

ที่หัวเตียงทำให้ห้องทั้งห้องเกิดความมืดสนิท มีเพียงแสงสว่างจาก

ี่ไทค์นะค

าลงในอ้อมแขนแข็งแรงของเขา ต่างจากอีกคนที่ยังไม่หลับแต่หั