่เปมิกาก็ง่วนอยู่กับการกินหมึกย่างจนตอนนี้หมึ

.. เ

าอย่างไม่ห่วงสวยหลังจากเ

้าจะกิน

หาหมึกพวกนี้มาน่าจะยังไม่ได้กินอะไรเธอจึ

บทำไข่เจียวให

ไปที่หม้อข้าวตั้งอยู่ที่เคาเตอร์ครัวแล้วลงมือหุงข้าวด้ว

ไรหรอ

ุณไม่มีอะไรกินฉันเลยถือวิสาสะ

าเช็ดผมของเขาที่เปียกหมาดๆอยู่เธอละอายใจพ

ถาดเลยห

โกรธฉันเลยน

ายหนุ่มที่กำลังย

ตัวเล็กๆอย่างคุณจะกินไม่เยอะเสียอีก...

ฉันอิ่มมากแล้

ับข้าวเป็น

ยแต่ตอนนี้ทำได้แค่ไข่เจียวเพ

งสดมาใส่ตู้เย็นไว้ให้ค

ค่ะ

่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารทันทีไม่นานนักไข่เ

กินมากเ

..รออีกสักพ

ื่องสนทนากับเขาต่อเผื่อว่าเธอจะได้ล้วงข้อมูล

่นี่มานานแ

รั

อคะทำไมฉันไม่เห็นมีคนพลุ

ทัดเทพที่นี่ให้คนที่ไม่มีที่อยู่มาใช้ชี

ู่ดีอีกอย่างให้เธอได้รู้จักกับเขาในฐานะชาวประมงธรรมดาๆแบบนี้

่อยู่อย่างนั้นหรอค

นพ่อแม่ผมจะเสียอีก...เอ่อ..จริงสิคุณ

อฉันไม่เคยเห็นส่วนแม่ก็เ

อก็มีสีหน้าที่เศร้าลงอย

..แล้วตอนนี้คุณดี

ค

อเสียไปนานแล้วตอนนี้ก็ทำใจได้นานแล้วด้วยทำไมอ

.คุณ

ะ..แต่ได้กินหมึกย่างของคุณ

ยที่ตนนั้นลืมไปเสียได้ว่ามาที่นี่ได้

้องย่างให้คุณก

อกหักจนถึงขั้นฆ่าตัวตายจะอารมณ์ดีขึ้นได้เร็วเพราะหมึกย่างจริงหรือแต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไรมากมายนักด้วย

กาะแบบนี้ต้องบอกให้เจ้าของเค้ารู้ก่อนห

ก็เริ่มโยงถึงคนที่ต

พไปทำงานคุณอยู่ที่นี่ได้อย่างสบา

ล้วเค้าจะกลั

พราะหากเขาไม่กลับมาเท่ากับเธอมาที่นี่เสียเที่ย

ับถ้าเค้ามาแล้วเ

ไม่นาน

นานของชายหนุ่มนั้นมันประมาณกี่วันกันหากจะถามซ้ำ

จะเจอเค้าจ

ลักลอบเข้ามาอยู่ในที่ของคนอื่นโ

นที่ถามโดยไม่ให้เขานั้นสงสัยได้เพราะหากเกิดก

อ..

ณต้องออกเรืออ

สนิทแม้นจะทำท่าไว้ใจชายหนุ่มแต่ยังไงการอยู่กับผู้ชายแปลกหน้าสองต่อสองในบ้านริมทะเลหล

กครับผม

รณ์คิดฆ่าตัวตายมาหมาดๆไม่ได้หากเขาไม่อยู่แ

ะให้ฉันนอ

องผมไ

อะไร

อนแล้วแม้นอีกฝ่ายจะหล่อดูดีเท่าไรแต่เธอก็ใช่ว่าจะยอมถวายต