มืองเจียง ฉันเลยพักผ่อนแต่ห

ับ เขาเลยกอดฉันไว้ในอ้อมแขนของเ

น.

นึ่งครั้งนั้

“ฟู่เชิ่นเหยียน พรุ่งนี้ฉันต้องไปเมืองเจียง ไม่มีแรงหรอก！” พอฉันพูดจบฉันก็พลิกตัวหันหลังให้เขาและหลับตาเตรียมจะนอน