รอคะ?” พบูกระตุกชายเสื้อแ

เตี๋ยวชามยักษ์มอบให้คือ...บัตรท่อง

้วย เธออยากได้เงินสักก้อน หรือไม่ก็คูป

ยคนอื่นก็ได้ เ

ก็สะดุดกับชายแปลกหน้าท่าทางไม่เป็นมิตร คนกลุ่มนั้นมองมาที่เธอเป็นตาเ

รรมดานะ นางมีอิทธิพลด้วย’ พบูกวาดตามองไปรอบๆ เธออกแรงวิ่งสุดตัวตอนที่คนเหล่านั้นเผลอ เธอแอบตรงซอกเล็กๆ ที่ไ

กมึงตายแน่” เสียงแหบห้าวดังอยู่ใกล้ตัว พบูบีบตัวเองให้เล็กลงอีก เธอเดาถูกเ

อกมาจากที่ซ่อน ทุกย่างก้าวมีแต่ความ

ด้ พบูลงจากรถประจำทางวิ่งฉิ่วเข้าไปในซอยแคบๆ ลัดเ

พรวด รีบไขกุญแ

งว่าเพลิงโทสะของคุณนาย

คงเป็นเพราะพบูยังคงเหลือบุญเก่าไว้ให้พึ่งพา หลังอาบน้ำล้างคราบเหงื่อจนหมด พ

่นพักอยู่ที่นี่” เสี

ดินไปซุกตัวอยู่ใต้หน้าต่างแล้

ยงย่ำเท้าดังสวบสาบ คนแปลกหน้าที่อยู่ด้านนอ

ั่งใครอีกคนที่พยายามจะพังประตูเข้ามา พบูเกร็งตัวจนขาเกือบเป็นตะคริว เธอพยา

ปในห้อง เธอปิดประตูลงกลอนด้วยมือที่สั่นหนักกว่าเก่า เธอนั่งนิ่งใช้ความคิดอย

ออก ‘ตั๋วฟรี’ นั่นไ

เรือลำที่เธอได้ตั๋วมาจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้นั่นเอง พบูไม่ต้องเสียเวลา

2.ล่องเ

็กหลงทาง พบูไม่กล้าเดินเพ่นพ่าน เธอพยายามเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด และพยายามไม่ให้ตัวเองตก

ังโครกคราก เธอหลับ

หารอร่อยๆ รออยู่ หากทนถึงตอนน

เดินทางมาถึง พอเรือเทียบท่า สะพานเรือทอดลงมาที่ฝั่ง ผ