ะบัดมือออกตกอ

งเกตเห็นว่าซงยุ่นยุ

้นมาอย่างระมัดระวังว่า “

ลาแวบหนึ่ง “คุณมีเวลา

ย “..

ะไรก็ไม่รู้ เขาทำให้อาคารให