มที่จะเริ่มต้นใหม่

ัง?” ธีรยาถามเสียงแผ่วๆ หล

ฉันไม่เคยเปลี่ยนใ

คนที่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ แต่ครั้งนี้มันไม่เห

ี่เงยหน้ายิ้มแฉ่งนั่น ธีรยาถึงกับพ่น

ฉันอยู่ที

ัยด

กสองสามเดือนแหละ กว่าจะลงตัว ฉัน

ายหาด เธอเคยวางแผนในใจไว้คร่าวๆ แค่ปรับปรุงบ้านตัวเ

องก้อนหนึ่ง สมทบช่วยเพื่อน อย่างน้อยณดาก็ไม่ต้องร

ักแกว่ะ” ณ

็มไปด้วยขวากหนาม แต่หากมีเพื่อนคนนี้อยู่ด้วย ก็น่าจะช่วยแบ่งเบาภ

หางตามอง พยายามเม้มปากไว้ ไม่อย่างน

” ภคมนเชิด

ราบน้ำตาทิ้ง ณดาเลยถามกลั

ี้ ฉันไม่ถามเธอ จะใ

พราะอะไรถึงถามไม่ได้

งอบรมชุดใหญ่หน่อยละ เดี๋ยวจะพานทำให้ที่นี่เ

มหลัง “แกคิดถูกแล้วละที่ไม่อยู่ต่อ ไม่งั้นโดนนังคนนี้ข่มตายเลย ยังไม

าะกันนะ”

ี่พ่อเขาเรืองอำนาจ วางกล้ามมากกว่านี้เยอะ” ธีรยาเท้าควา

ไม่อยากอยู่ถึงวันที่ต้องก้ม

นักอึ้งในใจล

อต้องกลัว เธอมี

ยเหรอ?” หลังเปิดแอพพลิเคชันธนาคาร ณด

ช่ ส่วนฉันยังมีงานทำ

ช่วงวันหยุดยาวแกอย่าลืมไปหาฉันล

ฉันต้องไปหาแ

น ตอนที่เดินมาวางใบลาออกลงบนโต๊ะทำงานของธีรยา “ฝากส่งด้วยนะ ฉ

็บของส่วนตัวกลับเ

แค่ปากกาไม่กี่ด้าม

ชวกรเดินควงกับภคมนมาใกล้ๆ ณดาเลยไม่รู้สึกอะ

ม่คิดใช้แล้วลงกล่อง ณดาจัดการทำความสะอาดห้อง มองไปรอบๆ ตัวและพิมพ์ภาพความทรงจำเก็บไว

ิต เป็นเรื่องที่เธ

คยให้ความหวัง ณดาเลย