่เคยเข้าใจ แต่ป้ามาลัยแค่พยายา

ิน ลูกชายคนเดีย

์หลังนี้ ก็คงไม่ใช่

านินก็รู้สึกหวาดกลัวเสมอเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเตชิน

ิญหน้ากับเขา แต่โชคชะตาก็มักจะกลั่น

วันน

ึ้นมาดม เตชินก็เดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าพอดี เขาเตะตะกร้าที่บรรจุใบไม้ดอกไม้ของเธอจนปลิว ตะกร้าใบใหญ่กระแทกใส่ลำตัวข

ามเจ็บปวดของเด็กหญิงตัวเ

ไม่ต่างจากผู้หญ

ข้าหากัน และก

ให้คุณไม่พ

ม่ถูกใจฉันทั้งหมดนั่นแหละ พวกเธอแค

่แบบนั

าง แต่เธอก็เด็กเกินกว่าจะหาคำอธิบายที่สมเหตุสม

และดอกไม้ที่ตกอยู่บนพื้น แล้วก็ก้มลง

ะมีสภาพไม่ต่างจากดอกไม้พวกนี้หรอก เพราะฉัน

หนูชญาน่ะ

ให้เตชินหน้าถอดสีเล็กน้อย แต่เข

พ่อเกี่ยวอะไรด้วยค

เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าของบุตร

หนูชญาอีกแล

ม่นี่สักหน่อย” เ

่าแกทำ ไอ้ลูกเว

คุณเตชินเขาไม่ได้ทำอะไรเราใช่ไหม?” ม

ง่ดีหรอก มารยาร้อยเล่มเกวียนของหล่อนใช้ได้ผ

จดีแล้วหนึ่ง” เตชินพ

ทำไมแกถึงมองว่าเขาเ

ทำดีกับผมไง หล่อนแค่เสแสร้งตอน

่านั้นทำให้ถูกทรงพลโมโหจนลืมตัว เขาต

กแก้มที่ชาดิกและเบิกตามองบ

าวสะอาดที่กำลังแดงขึ้

จไม่น้อย แต่ก็ยังพย

ต่อไป...ห้ามแกแกล้

น มีเพียงแววตาร้าวรานเท่านั้นที่เผยออกมาให้ทุกค

วิ่งห่างออกไปด้วยความรู้สึกผิด ซ

ค่ะคุณลุง คุณเตชินไม

เช่นนี้ ทรงพลก็ยิ่งเอ็นดูระคนสงส

หนูชญาเข้าบ้

วคุณ

ดอะไรตรงนี้อ

เตชินจะรู้ในวันหนึ่ง ความรักที่ทรงพลเคยมีให้บุตรชายไม่เคยลด

่ะ