วัน

ปลี่ยนเมนูไม่ซ้ำกัน คนในบ้านกินอาหารตามปกติ ส่วนแม่ครัวหลังจากอาบน้ำ

นที่ชามข้าวต้มทะเล ธรรม์บดีจิบดื่ม

รรม์บดีถามสาวใช้ “เหม

เครื่องชงกาแฟเครื่องใหม่ที่เพิ่งซื้อมา ช้อยก

.เอ๊ย! ลูกหมีไม่ชง

ทำกับข้าวเสร็จก็ออกไปข้าง

ม่สนใจว่า ภรรยาไปไหนมา

ไม่ได้ถามค่ะ คุณล

เดือนดาวไม่สนใจกุลธิรัตน์สักเท่าไหร่ หากไม่ติดว่า เสียเงินสามสิบล้านให้เพื่อนจอมเจ้าเล่ห์ นางไล่หล่อนออกจากบ้านแน่ ที่ให้อ

แม่ คงรู้ตัวน่ะค่ะว่า คนที

ำให้เขานึกย้อนไปเมื่อวันที่เจอกุลธิรัตน์เดินกุมมือผู้ชายในห้างสรรพสินค้า เขาตั้งใจพูด

นออกจากห้องกินข้าวเพื่อเดินทางไปทำงาน ขณะเดินไปยังรถยนต์ สมอ

ือบถึงไฟแดงรถเกิดอุบัติเหตุ เขาจึงอยู่เลนซ้ายมือสุด ขณะรอรถขยับ สายตามองเห็นกุลธิรัตน์ หล่อนยืนอยู่ตรงป้ายรถเมล์ และกำลังเปิดประตูรถยนต

ความอยากรู้แน่นอกม

ลนกลางเพื่อดูหน้าค

เดียว “แม่งรวยนี่หว่า มิน่าถึงไม่ยอมเลิก คิดจ

าณยี่สิบเมตรก็เห็นรถคันหรูที่กุลธิรัตน์นั่งอยู่ ทว่ากระจกรถติดฟิล์มกันแสง ไม่สามารถ

ะจดไว้ทำห

ไปทางซ้ายตรงแยก ส่วนทางที่เขามุ่งหน้าไปทำงานคือทางตรง ธ

าของรถสีแดงเพลิง คนขับรถนำรถมาจอดหน้าอาคารสูงสองชั้น

ค่ะคุณนิ

ี่ทักทายสองสาว ชนิตพรกับกุลธิรัต

วันนี้มาส่งช้า มีรถเกิดอุบัติเหตุ

าหน่อยไม่ว

็กๆ ก่อนนะคะพี่นิ”

บ่ายพี่ม

ะได้ไม่ลำบากมารับ เผื่อพี่นิมี

ะที่ไหนหรอก ไ

พูดยิ้มให้ชนิตพรกับอำพร จา

ำพรพูดกับชนิตพร “ทำงานไม่เกี่ยงด้วยค่ะ จนบางครั้งพี่ไม

บคน เมื่อขาดไปหนึ่งคน คนที่เหลืออยู่ก็ต้องเหนื่อยมากขึ้น เพราะต้องเจียดเวลามาทำหน้าที่แทน

ียชีวิตบิดาร้อยวันผ่านไปก่อน จะได้ไม่ต้องลางานเพื่อจัดงานดังกล่าว อีกหลายวันกว่าจะถึงสิ้นเดือน ชนิตพรต้องการหา