ับความเกรี้

มจำนนทุกอย่างคนนั้น

่ผ่านมาเธอก็คงจะเส

้ไม่มีทางจบแค่นี้แน่ ฉันจะไปบอกหยุนเหนียนให้เขาหย่ากับเธอซะ！ แม้ว่าคร

างเย้ยหยัน ใบหน

หนียนหย่ากันเรียบร้อยแล้ว ครั้งนี้ต่อให้คุณจะคุกเข่าอ้อนวอนฉัน

หรอ？ แถมยังเพิ่ง

าด้านหน้าทนอยู่ในตระกูลเฟิงมาได้ตั้งนาน แล้

จากไปอย่างสงสัย เพื่อพิสูจน์ เธอจ

กหย่าแล้วจ

ล้วก็ขมวดคิ้วแน่น “เพิ่งดำเนิน

เซิ่งเกอระหว่างทางน่ะสิ แถมยัยสารเลวน

นขึ้นมาทันที “แต่ก็ดีแล้วล่ะ！ ในที่สุดพวกแกก็หย่ากันจนได้ มันก็แค่นังบ้านป่าเมืองเถื่อนที่ถูกรับมาเลี้ยงจ

องเขาตรงกันข้ามกับลี่เฟยที่กำ

ึกหงุดหงิด และรู้สึกผิด

เงินชดเชยสามล้าน และวิลล่าหลังหนึ่งเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ครั้งนี้กลับเป็น

ถมยังไม่มีญาติพี่น้องเลยสักคน แ

ม่มีทางไป ยังไงเธอก็ต้อง

..

ฟิงหยุนเหนียนอาศัยอยู่กันตามลำพัง ที่แห่งนี้เต็มไปด้

นักอึ้ง จนเธอไม่อ

ชั้นบนเพื่อเก็บสัมภาระ หลังจากเก็บสัมภาระเสร็จ เธอก็

ชั้นล่าง ในห้องโถงใหญ่ก็มีค

รงยาวสีขาวราวหิมะ เธอยิ้มอย่างอ่อนโยน และ

ย ราวกับว่าเธอไม่คาดคิดว

้กุญแจวิลล่ากับมู่จือหนิงไปแล้วเหรอเนี่ย แบบนี้

่มหลงในความรักของน

วใจ แล้วเธอก็เดินลงบันได

ก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็ฉีกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง และพูดว่า “เซิ่งเกอ ไม่ได้

ขึ้นมาด้วยรอยยิ้มแบบเก้อเขิน “ฉันลืมไปว่าเธอหย่ากับอ

าจ เซิ่งเกอก็ไม่ได้โกรธแต่อย่างใด แถมเธอ

อชอบอยากได้ของเล่นที่เหลือทิ้งจากคนอื่น งั้นฉันให้เธอก็แล้วกันนะ แ

ู่จือหนิงก็ดูแข็งทื่อขึ้นมาทันที จากนั

เธอ เราก็คงได้อยู่ด้วยกันไปตั้งนานแล้ว เ

ยหยัน “สรุปใครจะเป็นมือที่สา

ินอ้อมผ่านมู่จือหนิงไป แต่แล้วตอนที่เธอกำลังจ

กำลังแสดงท่าทางน่าสงสารออกมาอย่างชัดเจนมาก ดวงตาข

ันก็แค่อยากมาหาเธอ ฉันมาด้วยเจตนาดีนะ ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอหย่ากันแล้ว

สองหน้าเก่งจ

ือหนิงออก จู่ ๆ มู่จือหนิงก็อาศัยการเคลื่อนไหวของเธอ ล้มลงไปก

ยะไกลก็ดูเหมือนว่าเธอ

ๆ สนุ

บเองของเธอ ถ้าเธอเดาไม่ผิดล่ะก็ เฟิงหยุนเหนียนคงจะกลับมาพอ

านหลังก็มีเสียงที่เกรี้ยวกร

ลังทำอ