ว้ เสียงของเขาอ่อนลงและแผ่วหวิว แต่นั่นกลับยิ่งจ

ังหรือเห็นอะไรทั้งสิ้น ทุกอย่างที่เธอวาดฝันเอาไว้มันพังทลาย

่านี่มันเป็นสิ่งที่เขาทำผิดพลาดไปอย่างใหญ่หลวง ส่วนมุนินก็แตกส

้นมาในหัวหญิงสาว เธอไม่สามา

ฮึก...

สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ต่อให้มันแสนจะยาก

ับเข้ามาหาแล้วเกาะกุมมือของเธอเอาไว้อีกครั้ง แต่นั่นก็ทำให้มุนินยิ่งผลักไสอีกฝ่ายให้

าเองก็ยิ่งเสียดแทงใจดำจนเธอนั้นอยากจะหายไปตรงนี้ทันที เธอไม่มีคำพูดไหนจะเอ่ยนอกจาก ปราดมองอีกฝ่ายอีกครั้งด้วยท

ื้

ขาดใจของมุนินที่ดังก้องอยู่ในรถ หญิงสาวฟูมฟายออกมาด้วยคว

็ได้ที่จะทำให้เธอลืมเรื่องราวที่ผ่านมาระหว่างวิ

ีขึ้นมาเล็กน้อย เธอตัดสินใจจอดรถบนสะพานด้วยหัวใจบอบช้ำ ปาดน้ำตาอีกครั้งที่ไม่มีวี่

ามรู้สึกไร้เรี่ยวแรงเหมือนกับคนกำลังจะตาย หญิง

นเธอไม่อาจจะรับ

บหน้าที่ชื้นไปด้วยหยาดน้ำตา เสียงลมหวีดหวิวไม่สามารถผ่อนคลายค

งใช่ไหม…” หญิงสาว

าเป็นเพียงภาพของแม่น้ำเจ้าพระยาสายใหญ่ที่ยังคงไหลไปไม่หยุดนิ่ง เธอไร้ซึ่งแรงจูงใจในชีวิตอย่างส

ลเอื่อยไปเรื่อยๆ หญิงสาวเริ่มหยุดร้องไห้

เสียใจและเหม่อลอยมาก ก็เลยทำให้ไม่ทันได้ยินเสียงรถสปอร์ตคันหรูที่ขับมาใกล้ๆ ชายหนุ

ุณ

งที่คาดไว้ มุนินตกใจจนสะดุ้งก่อนจะผงะกลับมามองที่ชายหนุ่

งดีคนหนึ่งที่หวังดีเข้ามาถามไถ่ ทว่าในสีหน้าแววตาของอีกฝ่ายกลับดูเหมือนจะ

ลับไป มุนินยืนสะอื้นเล็กๆ แบบนั้นราวกับว่าเธอเป็นเด็กหญ

ที่สะพาน คนร่างบางเพียงแค่ตั้งใจจะชะโงกหน้าออกไปดูสายน้ำก็เท่านั้น แต่อีกฝ่ายดันตกใจร้องลั่นเพื่อห้ามปราม