่วยเอาเสื้อผ้ากับชุดชั

ดียร์ส่งไปให้เพื่อนรักที่เ

ไม่ได้แจ้งวันที่แน่นอนเพราะเกรงใจกลัวว่าเพื่อนรักจะยุ่งวุ่นวายต้องมารับตัวเอง เพียงแค่

ของพ่อนาเดียร์ในแผนกพัฒนาแอปพลิเคชัน แน่นอนว่าเพราะนานาเป็นเพื่อนสนิทของนาเดียร์ อีกทั้งเธอเป็นเด็ก

ี่คอนโดตัวเองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบริษัทเพื่อไปเอาเสื้อผ้าให้เพื่อนรัก โชคดีที่ยังมีชุดชั้นในที่ซื้อม

งไลน์บอกให้นาเดียร์ลงมารับ นาเดียร์ดูจ

้ก็ได้กูนึกว่ามึงหลับแล้วเลยฝาก

ิดถึงเพราะไม่ได้เจอตัวจริงกันมาห้าป

ึงก็ไลน์มาพอดี กูเลยคิดมาเซอร์ไพรส์นี่แหละ ว่าแต

อไม่คิดว่านานาจะเป็นคนบ้างานขนาดนี้แต่ด้วยนิสัยของเพื่อนที่จริงจังมาตั้งแต่สมัยเรียน

าย ข้างในกระเป๋ามีแต่เสื้อผ้าและน้ำหอม อย่างอ

ะเป๋าด้วย

ับมึงอีกโลกจะกลมเกินไปแล้ว เอางี้กูตามหาเจ้าของ

หาเจ้าของกระเป๋าใบนี้ไฟล์กลับจากลอนดอน หลังจากนั้นนานาก็โพสต์ลงโซเชียลมีเดียของตัวเอง

ึงเยอะจังเลยวะ ปกติกูเห็นมึงเอาแต่

ลงนอนบนเตียงขนาดคิ

รียบแค่ลงภาพในแต่ละวันก็มีคนมาตามแล้วมึงเอามั่งป่ะ คลายเครียดดี

ยร์หั

นไลน์ไปคนเดียวเถอะ กูไม่อยากดัง

ตาไม่ขึ้นแล้ว

มวุ่นวายที่ว่า กวางป่ากูนอนก่อนนะพรุ่งนี้ยังต้

่วงนอนเลยสักนิด เมื่อเพื่อนหลับไปแล้วเธอจึงไปอาบน้ำและออกมานอนเล่นโทรศัพท์ กว่าจะเกิดอาการง่วงก็ว

ีข่าวว่าพ่อของเธอป่วยหนักหลุดรอดออกมานับว่าฝ่ายประชาสัมพันธ์ทำงานได้ดี เพราะห

ล้ว เมื่อหันไปมองหาเพื่อนก็ไม่เห็นร่างเล็กของนานามีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งวางเอาไว้

มาก นาเดียร์ขอเวลาทำใจอีกสักวัน เธอยังไม่พร้อมที่จะไปพบหน้าพ่อจึงไ

อลงมาทานอาหารกลางวันที่ห้องอาหารของโรงแรม นาเดียร์ก็

์ สบาย

วยความตกใจ เธอพบว่ามือของเธอสั่นเล็กน้อยและหัวใจเต้นโครมคราม ทั้ง ๆ ที่คิดว่าตัวเองล

คุมตัวเองได้ดี เธอยิ้มให้เขาทว่ากลับเป็

ณขุ

เขายังลากกระเป๋าสีแดงใบใหญ่มาด้วย ขุนพลยังคงหล่อเหลาเหมือนเ

งกับมองเขาจนเหลียวหลัง นาเดียร์ยิ้มเยาะ เพราะเขาห

ที่เธอไม่คิด

กับเขาแล้ว เธอมองเขาเพียงผ่านทำเป็นไม่รู้จักแล้วคิดเดินหนี เพียงแต่นิ้

วก่อนส

นุ่ม ๆ ของเขาแล้ว

าทค่ะ เราสองคนไม่ม

ของเธอ แต่เขายังไม่ยอมปล่อยข้อ

าพี่ก็คิดหนีเลยเหรอ คิดจะหน

ตาเย็นเยียบแล้วจ้องมื

สิทธิ์มาถามและคุณไม่ได้มีความสำคัญอะไรที่ทำให้ฉันต้อ

ร์จะยังคิดเรื่องของเราอ

อยได้ห

เขาก็ยอมปล่อยเธอแต่โดยดี

ทางการพูดก็ดูจะสบายใจมากขึ้น แต่คนที่แน่นิ่งคือนาเดียร์ ผู้

ิญนี้จะมา

ราคุยกัน

ะไรต้องคุยแล้วนี่คะ ลาก่อนอย่าได้เจ

้าวหนึ่งขวางทางเธอเอาไว้ นาเดียร์ม

แต่พี่มีธุระกับเดียร์ เอ

างหน้า นาเดียร์มองกระเป๋าแล้วมองหน้าเขา

ราสลับกระเป๋ากัน ไม่น่าเชื

ายหรือรู้สึกผิดในสิ่งที่ผ่านมา เขาทำเหมือนกับลืมทุกสิ่งทุกอย่

ือโชคชะตาบ้าบอที่ทำให้ต้องโคจรมาพบกับเข

้องการแล้ว ส่วนกระเป๋า

างเธอเอาไว้ด้วยความสูงของเขาทำให้เธอ

ถ

ลส่า

เอามาให้แล้วพี่ก็จะไปแล้วส่วนเดียร์จะทิ้งหรือยัง

ร์หันขวับมามองตามหลังร่างสูงโปร่ง

ต่อหน้าฉัน นายมันสูงส่งนักหรือไง ฉันไ

งชัดเจน เขายกมุมปากยิ้มเล็

อไม่ เดียร์ก็หนีพ

ิง

้นเมื่อร่างกายยังปรับจังหวะเวลาให้เข้ากับสภาพแวด