เป็นระยะ ๆ แต่กลับไม่มีหยาดฝนโปรยล

ระหลาด ลี่อิน เ

สา คำพูดเหล่านี้หากเด็กไม่ได้คิดขึ้นเองก

ึงห้าคนยืนล้อมกันเป็นวงกลม บางคนถือกิ่งไม้เรียวยาว บางคนถือก้อนหินขนาดเล็กและบางคนก็ถือรองเท้

งสนุก สนาน เสียงหัวเราะ รอยยิ้มบนใบหน้า พวกเขาแลบล

ับผืนแผ่นดิน เมื่อสะสมพลังได้มากพอ ดวงจิตก็จะสามารถกำเนิดใหม่ หมุนเวียนเป็นวัฏจักร ทว่าสิ่งที่ข้าเห็นไม่เหมือนดั่งคำกล่าวเหล่านั้น

วกเขาจะแสดงท่าทางและความรู้สึกเพื่อสื่อสารอะไรบางอย่างกลับมา ในบางครั้งดวงวิญญาณเหล่านั้นต้

น แต่ถึงกระนั้น คนที่ยังอยู่กลับดูแคลนข้า

อิน เจ้า

อิน เป็น

แล้ว เป็

ด็กต้องสาป เจ

กับการใช้สิ่งของในมือรุมตีและขว้างปา

วิ่งฝ่าวงล้อมของเด็กชายเพื่อเอาตัวรอด ด้วยความตั้งใจที่จะวิ่งหนีสุดกำลัง ข้าถูกเด็

รังแกข้าจนเลือดตกยางออก กลับกันพวกเ

้าเก่งจริงก็เรียก

นึ่ง เด็กชายคนอื่น ๆ ก

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่

ิงก็ร้องขอให้วิญญาณเหล่านั้นมาช่วยเจ้าเถอะ ไม

ิญญาณที่มักจะปรากฏตัวให้ข้าเห็นมักจะแสดงตัวเพื่อร้องขอให้ข้าช่วยเป็นสื่อกลาง หากแต่เว

กล้งเด็กที่อายุน้อยกว่า ตัวก็เล็กก

งย้อนกลับไป สายตาของเหล่าเด็ก ๆ หันมองไปยังอีกฝ่าย พวกเขารู้สึกโล่งใจเพ

คายหัวเราะชอบใจ

็เห็นวิญญาณเช่นเ

ุ่มที่มีรูปร่างสูงกว่าวัย

กของเจ้ากระมัง

หันมองไปยังเพื่อน ๆ ที่อยู่รอบตัว ท่าทางของเด็กๆ พวกนั้นต่างมองหน้ากัน

ม่ใช่กู้เฟย

ปี แต่ใบหน้าของมันข้าจำได้ดี เจ้าน

กู้เฟยห

ระจัดกระจายกันไปคนละทิศละทาง ดูเหมือนว่าอีกฝ่า

็นกู้เฟยหลงว่ามีรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร แต่หากอีกฝ่ายเป็นกู้เฟ

ู้ ขะ...ข้าเปล

ด็กน้อยก็กลับหลั

้าง ทำเหมือนกับที่อีกฝ่ายกระทำกับข้า เด็กชายล้มตึงหน้าคะมำ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เหมือนกับลืมความเ

ันครั้งแรกระหว่าง