เถื่อนปรารถนา

ัด ออกหล่อเหลา ถูกแต่งเติมด้วยดวงตาคมกริบดุดันอยู่ตลอดเวลา และประดับด้วยปลายจมูกโด่งแหลม ริมฝีปากสีเ

มุนอีกนานไหมครับ ผมเวี

งคับบัญชาหนุ่มอย่างอดไม่ได้ เพราะตน

มึงก็ปิดตาไว้

ดีๆ ก็หาเหาโยนใส่หัวกูซะงั้น โอ๊ย...

รูป ราวกับคนบ้ายังไงยังงั้น ดีหน่อยที่ผมสั้น ถ้าผมยาวก

มีอะไรให้ผมช่วย ก็บอกได้นะครับ เผื

ึงไปนานแล้ว ไม่ต้องเดินไปเด

ไปล่ะครับ ถึงต้องเดิ

อกไป “เฮ้ย...อย่ารู้เลย” พูดจบร่างสูงก็เดินห

๋ ซุ่มเงียบอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่ ดวงตาคมกริบจับตามองไปยังกระท่อมกลางป่าหลังน้อยอย่างตั้งใจ

วะ เรื่องแค่นี้ทำไมต้องให้กูทำด้วย บ้าฉิบ...ลูกสา

า สมาธิถูกจดจ่อไปที่กระท่อมหลังนั้น แล้วดวงตาค

อก็ไม่มีเวลาจะแก้มันออก นอกจากตัดสินใจย่องเงียบออกมาทั้งที่มือทั้งสองข้างยังถูกมัดติดกันแน่น หญิงสา

้มตัวลงแต่ยังคงซอยเท้

แล้ว ตามจับมันใ

ามหลัง ยิ่งทำให้จันทร์ด

และลากแขนบางวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต แต่มือที่ถูกผูกติดกันของจันทร์ดาราและไพล่ไปด้านหลังนั้นเป็นอุปสรรคในการฉุดรั้งจากคนร่างสูง ทำให้ปลายเท้าบอ

ล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ” จันทร์

มันฆ่าทิ้งรึไง หุบป

ม่ปล่อยให้ฉั

เดี๋ยวก็ล้มลงไปอีก เป็นตัว

ูกกระสุนปืนก็เฉี่ยว

ร็วกว่านี้หน่อยสิ ไม่เห็นรึไ

เร่งยิกๆ ทั้งที่หัวก็ห้อยต่องแต่ง เลือด

ู้ณ ตัวคุณไม่ใช่นุ่นนะจะได้เบาหวิว นี่ผมคิดว่

ง แต่แล้ว... “กรี๊ด” จันทร์ดาราหวีดร้องดังลั่น เมื่อร่างของเธอและสุริยะพุ่งลงสู่เบื้องล่าง ห

่น เมื่อร่างของทั้งคู

ายกันวะ กระโดดลงไปได้ยังไง

ดว่ะ ป่านนี้มันก็คงตา

าชัดทุกคน มันต้องจำได้ขึ้นใจแน่ เพราะฉะนั้น