นใจฉันล่ะก็...ชาตินี้ทั้งช

ุริยะตรวจดูสิ่งสำคัญที่สุดที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าใบใหญ่ แล้วต้องถอนใจส่ายหน้าแ

ันอะไรเหรอ” จันทร์

ต่ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรอีกแ

รไม่ได้แล้วเราจะออก

องใช้วิ

นเขาจะทิ้งมันเอาไว้ในนี้ ก่อนจะดึงไฟฉายออกมาจากกระเป๋าเป้ เขาลองเป

วหน่อย นึกว

ำปิ๊ดปี๋แบบนี้ด้วย ถ้ามีผู้หญิงยอมนอนกับนายง่ายๆ

้วคุณวิ่งเข้าใส

นห่ามๆ ทำให้หญ

หล่อเหลาแค่ไหน ฉันก็ไม่ม

้าไปภายในถ้ำ เธอหายไปไม่นาน สุริยะก็ได้ยินเสียงหวี

.ในนั้น...ม

ี่ย” สุริยะฉงนกับท่าทางหวาดกลัวของหญิงสาว แต่ถ้าเขาเดาถึ

้องไม่ใช่งูธรรมดา

าไปในร่างแกร่งอย่างลืมตัว หญิงสาวก

ตอนนี้ก็ปล่อยผมได้แล

้ไงว่าเป็นงูเหลือม” ก่อนดีดตัวออกไปเสียสองสามก้าว เมื่อเริ่มปะติดปะต่อความคิดของตนได้ “นี่แสดงว่าน

มล่าเราอยู่ คุณกลัวอะไรมากกว่ากัน คุณจะออกไปนอนข้างนอกก็ได้นะ ถ้าคิดว่ามันปลอดภัยกว่านอนใ

นในนี้ แต่นายต้องเอาค

ปนอนข้างนอกคนเดียวเธอไม่ไปแน่

่อยู่ใกล้เขา เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่อมีเขาอยู่ใกล้ๆ นี่เธอกำลังเป็นอะ

ยในมือไปรอบๆ ถ้ำ เพื่อมองหาสิ่งผิดปกติอื่นที่อาจจะมี ร่างสูงตระหง่านเดินเข้าไปข้างในถ้ำเรื่อยๆ จนแน่ใจว่าไม่มีสิ่งแปลกปลอมใดๆ ที่จะทำให้ผู้หญิงที่ยืนตัวสั่นเพราะเสื้อผ้าที่เปียกชื้น และอากาศภายในถ้ำก็เย็นเฉีย

ารพยักหน้าตอบรับกลับมา “ถอดเสื้อผ้าออกซะ” เขา

นายจะทำ

ลุดออกไปจากลำตัวหนาแกร่ง แต่ก็ยังมีเสื้อยืดส

ออกซะ ถ้ายังไม่อยากตายเป็นผีเฝ้าถ้ำเ

ต่อ

ตอนนี้คุณกำลังเป็น

่างสวยงาม จันทร์ดารามองตามสายตาคู่นั้น แล้วต้อ

ห้มาช่วยฉันด้วยก็ไม่รู้ ถ้าเป็นคนอื

์ดาราสาบานได้ว่าเธอเห็นดวงตาคมคู่นั้นลุกเป็นไฟ ก่อนจะมลายหายไปต่อหน้