ิดบางอย่างขึ้นมาได้ก็เดินกลับมาหาสามีทั้งสองคนของ

องคนในรูปนั้น” โบอาชี้นิ้วไปที่หน้าจอแ

งไง” วอมเอ่ยถา

นกับน้องสาวเขาสมัย

ไปได้ยินที่ไหน” ถ้าช่วงที่เธอเรียนมอต้นก็น่าจะใช่ เพราะตอ

น่ะค่ะ เพิ่งจะนึกออกเหมือนกันว

มเอ่ยถามเจเคและโบอาเพ

กที่ฉันย้ายบ้านย้ายโรงเรียนได้ไม่นาน ก็เหมือนว่านานิจะย้ายที่อยู่เหมือนกัน ซึ่งไม่ว่าฉ

งนานิ เพื่อนเก่าของโบอา และรู้ว่าตอนนี้เพื่อนของเธอนั้นไม่ได้ใช้ชีวิตหรูหราแต่อย่างใด

สงสัยในอาชีพของเพื่อนเธอ ที่มีฐานะดีเทียบเท่

ดี?” เสียงเจเคเ

นไป พี่ว่าโบอาทำเป็นเข้าไปซื้อขนมที่ร้า

คัญ” เจเคพูดสมทบวอมต่อทันทีก่

่ะ

ขึ้นหน้าร้า

คลิกอ่อนโยน บรรยากาศร่มรื่นด้านนอกร้านที่เป็นสวนธรรมชาติสำหรับลองร

อเธอเห็นว่านานิยืนอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ คนที่ดูเป็นสาวมั่นใจเกิดประหม

งกริ

ก็เกิดความคุ้นชิน ภาพความทรงจำเก่าๆ ก็กลับมา จนทำคนที่ยืนอยู่ด้านในเคาน์เตอร์ยกยิ้มด้

ต่ยืนเก้ๆ กังๆ เพราะตื่นเต้นที่ได้เจอเพื่

่ะ?” นานิเอ่ยถามโบอา

าทำตามแผน และเอ่ยถามนานิด้วยใบหน้าแปลกใจ

่งคุยกันก่อนสิไม่ได้เจอกันตั้งนาน” นานิ

้สิ

ื่นด้าน

เพื่อให้บรรยากาศสดชื่นของธรรม

อ?” สาวสวยหน้า

ยตาคมตอบกลับแบบไม่ทันตั้งตัวคิด และสิ่งที่บ

่เมื่อไหร่” ใบหน้

ๆ ^^” โบอาหัวเราะกลบเกลื่อนเรื่องที่พูดออกไป แบบไม่ทันคิด “แล้วตอนนั้นแกหายไปไหนมา ฉ

กิดรู้สึกผิด ที่ตนผิดคำพูดกับเพื่อนสนิทที่เคยให้ไว้ “ขอโทษนะ ท

ไหม?” ถึงจะเคยน้อยใจเพื่อนเรื่องที่เธ

วงตาอ่อนหวานมองไปสบตาคนนอกร้าน ที่ยืนดูดบุหรี่จ้องมองมาทางเ

ของเขาก็ดูเลิ่กลั่กแปลกๆ และด้วยความที่กลัวเพื่อนจับได้เลยพูดโพล่งออกไป “นั่นพี

ู่ ว่าเขายืนมองพว

ของวอม

แต่กลับไปสบตากับเพื่อนของโบอาเข้าเลยทำให้เขาสำลักบุหรี่ที่ดูดเข้าไป จนต้องรีบเปิดประตู

------------------------

] - [Follow the

อมเมนท์ให้กำลังใจ และฝาก