นตามคนิ้ง เพราะคิดว่าไม่นานเธอก็คงจ

ถึงรู้จั

กแล้วไงว่าฉันแก่

ียกว่าอะไร ไ

ิ้ง

เลาะกันขึ้นมาอีก นั่นคือแหล่งที่มาของเธอก่อนที่จะมาอยู่กับผม และผมก็

นะนำให้เธอร

อเหมือนกับวันนั้น และหลีกเลี่ยงการพูดว่าเธอมาจ

คือใคร น

อมากนะคนิ้ง จะเล

่คนิ้งไง… “งั้น.. นายช่วยจ่ายหนี้ให้ฉั

ินพูดเสียงแข็งและท

มอ

เงินมา

ง และทำหน้าตากวนๆ ใส่หมอติน ซึ่งด้วยท่าทางของเธอที

จะเอาเท่า

มันจะกล้าให้เงินแสนกับฉันหรือเปล่า หากมันบอกว่

เงินแสนไปทำอะไร แต่ผมไม่อยากที่

นขออีกอ

ะไ

ยู่ที่นี่ ฉัน

ตอบปฏิเสธคำข

ธอทำท่ายื่นข้อเสนอสุดท้ายอย่างจริงจัง เพื่

ง เธอไม่มีสิทธิเลือกว่าจะอยู่หรือไป เพราะฉัน

ขอก็จริง แต่ใช่ว่าเขาจะยอมให

เลยนะ!” เธอยืนขึ้นพูดใส่อารมณ์อย่างโมโห แ

อแค่เธอยอมอยู่ที่นี่กับฉั

อกไปอย่างโมโห เพราะอยากรู้ว่าเขา

ง” คุณหมอตินหันไปพูดบอกกับ

ับห

้ฉันจริงๆ เหรอวะ ต

แล้วก็ยิ่งสับสน อีกทั้งมัน

ูกน้องวางเงินสดล

ปเลย แต่เธอต้องอยู่กับฉ

เธอเข้ามาแนบชิด เขาจ้องมองไปในดวงตาของเธอที่เริ่มสั่น

ได้ ไอบ้านี่มันจะสั่งคนออกตามฆ่าฉันไหมนะ “ไม่

ะมีเวลาคิดให้รอบคอบกว่านี้ก่อน ถึงจะเริ่มลงมือทำอะไรบางอย่างเพื่อเอาตัวรอดไป

ฉันตา

สงบลง เขาก็โอบกอดเธอไว้อย่างสบายใจขึ้น ก่อน

มดฉันผิดเอง

ิงที่ไม่ได้มีหัวนอนปลายเท้าและไม่เพียบพร้อม แต่เขาก็รัก

ุผลอะไรที่ทำให้มันตัดสินใจทำแบบนั้น เพราะเรื่องความรักหรือเรื่องอะไรก

ยู่เข้าไปนอน

นหิ

พูดบอกกับลูกน้องคนสนิท ก่อนจะใช้มือที่อบอุ่นลู

เธอชักหัวถอยหนีมือของเขาทันท

นั้น เธอก็ใช้ความคิดว่าจะทำอย่างไรกับเรื่อ

แต่นี่ตรวจดูแล้วก็ยังปกติดี เลยไม่รู้ว่าจะควบคุมอารมณ์โมโหง่

รมื้

้นพอใจมากๆ แต่ท่าทางและเสียงกินจ๊อบแจ๊บขอ

ก็จะรู้ว่าผมไม่ชอบเสียงอะไรแบบนั้นที่สุด แต่การที่จู่ๆ เธอก็เป็นแบบนี้ขึ้นมา

้าวอี

อา

กลับอย่างห้วนๆ อย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว แถ

ิ้ก

าวให้คนิ

ารที่เธอทำในสิ่งที่ไม่เป็นตัวเอง เดี๋ยวส

------------------------

] - [Follow the

อมเมนท์ให้กำลังใจ และฝาก