ีกครั้ง ใครจะว่าเธอโง่ ขี้อ่อย ไร้สติ ตาต่ำหรืออะไรก็ตามเธอไม่สนใจหรอกตั้งแต่เกิดมา

ธรรมดาที่มีกินมีใช้ตามอัตภาพ อาจเป็นเพราะเขามีเพื่อนสนิทรวยล้นฟ้าทุกคนมีรถขับ มีบิ๊กไบค์ มีบ้านหลังใหญ่ เคยไปเมื

แก๊งกาแฟหรือหนุ่มๆ ร้าน mild coffee ด้วยความ

ะจะยอมถวายกายให้เลย” นี่คือคำพูดที่เธอได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนและทุกครั้งที่ประโยคแบบนี้ลอยเข้าหู เธออยากระชากหัวนังพวกน

เพราะอีกสิบนาทีก็จะได้เวลาเริ่มชั้นแต่ความที่ยังเป็นน้องใหม่จึงทำให้เสี

ตำราเรียนและสัมภาระของเธอหล่นกระจายเต็มพื้นแถมยังได้รอยถล

อในวัยเฟรชชี่เช่นกันบอกหญิงสาวแป

มเธอด้วยความห่วงใยเพราะ

ีผู้ชายคนไหนสะกดให้เธอนิ่งงันได้แบบนี้เลยสักครั้ง น้ำเสียงของเขาช่างอบอุ่น สีหน้า

ว้ก่อนดีไหมเชื้อโรคจะได้ไม่เข้า

ข็งทื่อขนาดไหน หัวใจเต้นแรงเพียงใด ตอนที่เขาค่อยๆ เอาพลาสเตอร

จะไหว้วานให้ทำงานเสมอ ต่อผู้รักการออกค่ายอาสา ต่อผู้สละที่นั่งให้ผู้หญิงในโรงอาหารและอีกมากมายหลายสิ่งที

ยนี่จึงเป็นสาเหตุที่เธอกลุ้มใจเพราะผู้หญิงบางส่วนก็ชอบเขาเหมือนกันนะสิ ถึงจะไม่ฮอทเท่าเพื่อนๆ ในแก๊งทั้งห้าค

วันจนถึงปีสองแล้วพวกนั้นก็ถอดใจเลิกด่าไปเอง เธอเชื่อมาเสมอว่าความพยา

” ต้นอ้อเพื่

เมย์เพื่อนอีกคนข

้วยแหละแก” ลูกพีชบ

มอคค่าเหมือนเดิมใช่ไหมครับ ง

นฉันเล่นเกมแหล

์ตอบด้วยความเหนื่อยหน่ายเธอไม่เข้าใจเลยว่าเพื่อนของเธอไปรักผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง ก็เข้าใจแ

าจะเข้าใจก็คงเข้าใจนานแล้ว” ลูกพีชบอกแล้วยัดหูฟ

ไม่ต้องเข้าใจก็ได้แค่ร่วมดีใจด้วยก็พอแต่ก็เหมือนเดิมที่ความรักของเธอโด

อนาคตที่ดีและถ้าวันนึงเขามีทุกอย่างพร้อมเขาคงกล้าบอกความในใจกับลูกพีชผู้หญิงที่เขารักหมดหั

มีก็แค่สิบรถแต่มันเรียนเสร็จก็ไปทำธุระ เมื่อนาฬิกาข้อมือบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะหกโมงตรงเขาจึง

ามองไปรอบๆ แล้วนึกถึงวันที่ไอ้ครูสมาเล่นดนตรีคนในร้านแน่นแทบจะขี่คอกัน ในข

อีกครั้งและไม่มีครั้งไหนเลยที่หัวใจของเข

่ค่อยเยอะค

ด้ค

สิบแล้ว” ลูกพีชโช

่งจังเลยครับผมเล่น

มั้งเลยรู้จั

กพีชฉลา

็มีเรื่องที่ไม่ฉลาดแน่ๆ” ลูกพีชตอบแล้

เวลาผ่านไปเธอกลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่นั้น สิ่งที่เธอทำทุกวันกลายเป็นความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นช้าๆ วันไหนที่เธอเหนื่อยล้าก

นนั้นสำหรับเธอก็คือเขา เธอมั่นใจว่าต่อก็ชอบเธอเหมือนกันแต่มีบาง