้งแรกที่เธอกับเขาพูดคุยกันแบบจริงจัง เธอย้ายมาอยู่ที่นี่เกือบสามปีพอเรียนจบก็

ลียดเพราะมันเสียงดังคันใหญ่เทอะทะ ข้อสามเธอไม่ชอบคนขี่บิ๊กไบค์เพราะส่วนมากมักขี้เก๊ก ข้อสี่เขามีรถกระบะอีกคันที่เสียงดังไม่แพ้ไอ้สองล้อน่าเกลียดและข้อสุดท้ายข

มไบค์เกอร์ก็ส่งยิ้มให้เธอซะอย่างนั้นในเช้าวันหนึ่งเหมือนเขาเพิ่งรั

ารที่ไม่ชอบนายข้างบ้านข้

งตีสามแล้วกลับมาตอนเช้ามืดไม่ก็เวลาที่เธอต้องออกไปทำงานพอดีคือเจ็ดโมงครึ่ง เขาจะไปไหนมันก็เรื่องของเขาแหละแต่ที่เธอรำคาญก็คือไอ้รถบ้านั่นเสียงดังสนั่นทรวงมาก สตาร์ททีได้

ออกใช่ไหม…เดี๋

์ชั่นผิวสองสี ผมเซททรงยุ่งๆ หรือมันยุ่งของมันเองเธอก็ไม่รู้แต่พอรวมทุก

ับผู้หญิงไปทั่วแถมยังเป็นตัวน่

รยากันเพราะดูจากท่าทางที่แสนห่วงใยของผู้ชายแล้วไม่น่าจะเป็นอย่างอื่นไปได้ ส่วนเด็กสาวที่นั่งอยู่บนรถเข็นก็หน้าตาน่า

ล้วก็อีกคู่นึงเธอเดาว่าผู้ชายคงจะเป็นพี่ชายของเด็กสาวขาพิการเพราะหน้าเหมือนกันยัง

ล่อยลงมาแล้วก็เอากลับไปทับไว้เหมือนเดิม จากนี้ไปเธอจะนั่งทับขา ทับแขน ตีลังกาม้

ัวแล้วเธอจะกล้าถามได้ยังไงเพิ่งได้คุยกันจริงจั

วเองแล้วนะฝ้าย” เธอพึมพำเบาๆ แล้วมองไปที่บ้านข้างๆ เขายังน