ยในชุดนักเรียน หน้าตาสะสวย หุ่นบางอรชรอ้อนแอ้น วิ

าวน้อยหน้าตาน่ารัก เอ่ยขึ้นกับดารินด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ยี่หระมากนักกับผลสอบของเธอในอ

ยู่ชลบุรีกับตาและยาย” ดารินเอ่ยขึ้น จากแววตาสดใสเมื่

่มีเพื่อนเหลือบนโลกนี้แล้วล

ี้ไปซะหน่อย” สาวน้อยพูดพร้อมน้ำเสียงและแววตาที่กลับมาสดใ

ล็อกของช่วงตึก รถเ

ิมฐาตะโกนไล่หลังมา สาวน้อยหันหน้าไปพยักหน้าตอบร

ไหว้ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ที่

่ออนาคตไกล ในแวดวงธุรกิจไม่มีใครไม่รู้จักเขา ภาคเพิ่งเข้ามารับตำแหน่งรองประธานบริหารของบริษัทซึ่งเป็นที่แน่นอนแล้วว่าเขาจะเข้

า วงศ์เสวต ใช่แล้วหล่อนใช้นามสกุลเดียวกับภากร เพราะคุณพาสรับเมลดาเป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่เมลดาอายุได้

รให้อยู่ในความดูแลของป้า แต่เธอไม่ใช่หลานรัก บ่อยครั้งป้ามักจะดุและทำโทษดารินเสมอๆ ตั้งแต่เด็กๆ จนโต นี่เป็น

บไปยังบ้าน เสียงอ่อนโยนก็

ยัง แล้วคิดไว้หรือยั

่ะค่ะพี่ภาค ไม่ก็อาจกลับ

จะต้องกลับไปอยู่ชลบุรี” ภ

ไปอยู่ชลบุรีค่ะ” ดารินตัดใจตอ

บร้อย เดี๋ยวพี่จะส่งดาเรียนเอง และถ้าต้องอยู่หอพั

ที่สุดในโลกเลยค่ะ ดารักพี่ที่สุด”

ราฟรีๆ หรอกนะ” พูดพลางเอามือขยี

ุกร์ก็ไปเจอพี่ที่บริษัท พี่จะให้เราช่วยงานแลกกับค่าเรี

มณ์ดี ในใจก็เอ่ยขอบคุณเขา ขอบคุณนะคะพี่ภาค พี่เ

ะดังเล็ดลอดออกมาจากห้องห้องหนึ่ง และทุ

นไปทั่วบ้าน” โฉมลดาเด

ยค่ะ เด็กหญิงดารินของเราจะย้า

ี่ไหน” ป้าถา

งออกไปอยู่ข้างนอกแม่ช่วยห้ามหน่อยสิคะ” โฉมได้ฟังแล้วก็รู้สึกโล่งใจขึ้นที่ห

ที่โล่งใจอย่างมาก ดารินถึงแม้จะดีใจที่ได้เรียนต่อและได้ออกไปอยู่ข้างนอกแต่ลึกๆ ก็เสียใจที่ป้าแส

ั้งนั้น สิ้นเปลืองอะไรกัน ถ้าดาไม่อยากไปอยู่ข

ห็นต่างกับเธอกันหมด หลังจากแจ้งข่าวกับป้าแล้ว ดารินก็ขอตัวกลับห้องด้วยสีหน้าเศร้าๆ เพราะเธอเป็นเด็กกำพร้านอกจากตากับยายแล้ว ป้ากับพี่เมคือครอบครัวที่เหลือ

กับแม่จึงมีไม่มากนัก ดารินอาศัยอยู่กับตาและยายที่ชลบุรีตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ป้าจะไปเยี่ยมที่บ้านทุกๆ 2 เดือน และทุกครั้งจะพาเมลดาไปด้วย เหตุนี้ทำใหทั้งคู่สนิทสนมรักใคร่กันตั้งแต่เด็กๆ ด้วยอายุที่ใกล้เค

อเธอนึกถึงความจริงอย่างหนึ่ง ที่ทุกคนพยายามปกปิดเธอมาโดยต