บทที่ 3 Chapter 3
หลายอาท
พี่ชายดังขึ้นในตอนที่ผมกำลังจะก้าวเท้าออกจากปราสาท ผมกลับมาที่นี่เพราะต้องกา
่พี่ชายที่ยืนทำหน้านิ่ง แต่ผมรู้หรอกว่าที่จริงมันไม่อยากให้ผมไป สองสามอาทิตย์ที่ผมอยู่ที่น
เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอย
พอเงยหน้าขึ้นมองถึงได้เห็นว่าคนขี้เก็กทำเป็นแสร้งเสสายตาไปทางอื่นตอนที่ถูกผมจับได้ว่ามั
เดี๋ยวข้าจะมาหาท่านเอง... เคาท์เตส” ผมเอ่ยพร้อมกับตบบ
ะโยคผมก็พยักหน้ารับ ก่อนจะกวาดมองปราสาทโบราณที่ตั้งตระหง่านอ
ไว้จะกลับ
ลาต
ยฝากให้ฉันดูแลจะความจำเสื่อมน่ะ เขาฟื้
น และนี่แหละคืออีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ผมต้องรีบกลับเร็วกว่ากำหนด เป็กซ์...
นิดหน่อยน่ะ เป็นเรื่องที่อธิบายยาก... แต่ที่แน่ๆ คือผมจะปล่
บานประตูมันทำให้เท้าทั้งสองข้างของผมชะงักกึกอย่างอัตโนมัติ คือตอนนี้
ประตูเข้าไป แต่ดูเหมือนจะออกแรงเ
องอยู่ตรงเท้าของตัวเอง... เวรก
บุคคลสองคนตรงหน้าก่อนจะยิ้มแหยๆ แต่พอสังเกตได้ว่
ร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้น ในขณะที่เป็กซ์กลับมองหน้าผมด
ันอ่อ” ผมถามร่างสูงตรงหน้าที่ยังเอาแต่จ้องกั
“นายเป็นใ
่อมนี่หว่า” ท้ายประโยคผมบ่นกับตัว
ยทักทายคนตรงหน้าเสียงใส ในขณะที่คนฟังก็ถึงกับเบิกตา
ุดดำที่ผมเห็นพวกมันแอบซุ่มอยู่ที่หน้าคอ
มมือด้วยครับ” หนึ่งในนั้นเอ่ยก่อนที่ผมจะ
ห้ใครโกรธเข้าล่ะเนี่ย... ถ
รออยู่หน้าคอนโด ผมเป็นคนไม่ดื้อครับ... ก็เลยทำตามอย่างว่าง่าย เขาส
ณ
รับการกลับมาของผมที่
จำมันได้... หมอนี่ชื่อโคลด์ หัวหน้าแก๊งมาเฟียของไอ้เป็กซ์มัน
มาแล้วแต่ผมเมา เหล้าของพวกมนุษย์
ดตามองผู้คนที่นั่งอยู่บนโซฟาในบริเวณรอบๆ ที่นี่ดูเหมือนห้องร
ำพวกนั้นออกจากห้องไปแล้ว มีผม โคลด์ ชีฟอง เป็กซ์ แ
คำถามอะไรนิดหน่อย” โคลด์เอ่ยขึ้นเหมือนไ
ับหันไปมองคนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา แถมยั
ลับไปมองโคลด์ หมอนั
มือมาน่ะ” แวมพ์เอ่ยก่อนจะยักไหล่
าต้องโดนซักฟอกเรื่องหมอนี่” ผมเอ่ยพร้อมกับ
