ที่มันพรากน้องสาวของเขาไปจากเขายังไม่พอมันยังแสบจนเขาอยากทำให้น้องสาวของมันแดดิ้นทุกข์ทรมานให้สาแก่ใจของเขา เขาได้รู้มาไม่นานนี้ว่าหทัยวดีเอาเรื่องไปเล่าให้คนในวงสังคมผู้ดีมองเขาอย่างรังเกียจว่าพวกเศร

ร้อยล้านเข

ดาว่าหล่อนคงรู้เรื่องทั้งหมดจากบิดาแล้วถึงได้บุกมาหาเขาถึ

ระอะไ

ฉัน ทำไมไม่เจรจาเรื่องความ

นใจพอที่จะยอมเสียเงินร้อยล้

ไมต้องเ

ับเขาก็ไม่ต่างจากบริษัทแม่กับบริษัทลูก เสียหายร่วมกัน เขาจะช่วยก็ย่อมได้ แต่เ

ไรมากไม่ได้ เพราะว่าหล่อนสัญญากับบิดาเอาไว้แล้วว่าจะให้เขาช่วย ไม่ว่าจะต้องขอ

ต้องให้ฉันทำยัง

งสาวเลิกยืนค้ำหัวเขาแล้วมานั่งเก้าอี้ตรงหน้าชายหนุ่มแบ

มชลจะยินยอมกับทุกคำสั่งของนายตรัยแบบไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้านางสาวหทัยวดีผิดสัญญาจะเป็นผลให้นาย ตรัย อรรถพลวณิชสามารถยึดบริษัทอุทัยส่งออกหรือแอทเอกซ์พอร์ทได้ทันที ถ

กายของฉันแลกกับหนี้ร้อยล้าน... คุณบ้าหรือไงกัน” หญิงสาวขยำกระดาษด้วยแรงโทสะก่อนจะโย

อยกว่าล้านเพื่อแลกกับคุณ มันไม่คุ้มหรอก แต่ถ้าแลกกับความสะใจก็นับว่าคุ้ม”

ยหาย เพราะเขาจะเบิกดวงตาของหล่อนให้เห็นว่าเรื่องที่หล่อนไม่เคยรู้มาก่อนแต่เอาไปพูดผิดๆ ถูกๆ น

นเพราะว่าอยากช่วยพ่อแม่ฉันแต่คุณช่วยเพราะว่าอยากแก้แค้นและทำให้ฉ

กระดานและก็หน้าตาเหมือนตัวประกอบในละครแบบนี้ขายตัวครั้งละหมื่นผมยังว่ามากไปเลย... แต่ที่ผมเอาตัวคุณมาแทนเงินเพื่อความสะใจส่วนตัวไม่ได้พิศวาสอะไรเลยแค่จะเอามาเป็นคนรับใช้

ณ ฉันจะไปดีลกับคนอื่นที่ไ

เศรษฐกิจอย่างนี้ ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยอยู่แล้วนอกจากคนบ้า... แบบผม” ตรัยหัวเยาะ

ช่วยให้... แต่ถ้าไม่มาในสามวันจะเอาเงินไปลงทุนอย่างอื่นที่คุ้มค่ากว่านี้” สายตาคมมองหล่อนผู้ที่เขาพ

มูเหมือนหมารอบสอง แค่เขามองประเมินหัว

งเพลิน” เขายังส่งเสียงกวนโอ๊

่มาเหยียบที่นี่เ

ดูนะค

น่ห์เปี่ยมล้นจากดวงหน้าหล่อเหลา ที่ไม่ใคร่มอบรอยยิ้มให้ใครนักแต่คนหทัยวดี

หยันหล่อนดั่งใจ... ดังนั้นหล่อนจึงไม่มีทางหว