บ้านเมืองจักสงบไร้สงครามแต่พระองค์ก็ทรงปฏิบัติตามรีตรอยเช่นเดิมมิเคยขาด กำหนดขบวนรถม้าจักถึงเวียงเชียงรุ้งอีกหลายวันข้างห

ี่รักแล้ว เจ้านางคงมิทรงจากบ้านจากเมืองรอนแรมมาไกลเยี่ยงนี้ ผิดกับเจ้านางน้อยที่ทรงโปรดการเดินทางมาก เจ้านางน

่งเช้าต่อมาขบวนรถพระที่นั่งก็ออกเดินทางโดยมีประชาชนมาเฝ้ารอส่งเสด็จให้เป็นที่น่ายินดีแก่องค์เจ้าหลวง เพราะการครองเมืองนั้นคือการทำให้ไพร่ฟ้าร่มเย็นเป็นสุข การ

่อตะวันใกล้คล้อย พลับพลาที่ประทับชั่วคราวก็ถูกสร้างอย่างเรียบร้อยพร้อมสรรพ เมื่อเสด็จมาถึงพวกนางกำ

กรึ” เจ้าหลวงตรัสถามเมื่อทอดพระเนตรเห็นเจ้านางจันทราเทวีท

ักไปคุมทหารจับปลา

อีกคนเป็นแน่ เห็นท่าว่า จักต้องเลิกบังคับให้

น้องก็ทำเป็นทุกอย่างนะเพคะ

ายน้องจนน้องเคย

มื่อเจ้าหลวงทรงผินพระพักตร์ไปก็ทรงเห็นพระวรกายที่เปียกปอนมีน้ำหยดล

ี่เจ้านางน้อยทรงโปรดดอกไม้เป็นเรื่องเดียวเท่านั้นที่จะ

หละ จับปลาได

้งนั้น ทหารบางคนยังจับ

งถาม เพราะเพลานี้เจ้านางน้อยเจริญพระชนมายุขึ้นมากแล้ว

นางบอกว่าเจ้าพ่อจะกริ้วที่ลูกลงน้ำจับปลา ลูก

่าเจ้าเพราะรู้ว่าพูดไปก็เท่านั้น

คำสอนคำว่าของเ

ดของตัวเอง ช่างฉลาดเฉลียวหาทางลดเลี้ยวหนีความผิดได

ะท้านกับสิ่งที่พระราชบิดาตรัส เพราะเจ้านางทรงคุ้นเ

ที่หอบดอกไม้ชนิดเดียวกันวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา ก่อนจะร

บแก้ว อย่างไรเสี

ัวเสีย หากเจ้าป่วยขึ้นมาไปถึงเวียงเชียงรุ้งจักไม

วยหรอกเพคะ ขอจัดแจกันดอกไม้ก่อน แล้วน้

ิด” เจ้านางจ

ับภูรัฐ ลูกจักให้ทหารขุดไปปลูกที

จเจ้า

พระราชบิดานั้นตรัสกับพระองค์บ่อยครั้งว่าอย่าตามใจเจ้านางดาราเทวีให้ม

อสางพระเกศายาวสลวยของเจ้านางดาราเทวีก่อนจะเสด็จเข้าบรรทม เป็นหน้าที่ของพระพี่เลี้ยงที่จักต้องตร

ขอสักวันเถิด อยู่กลางป่าเยี

้ยงสูงวัยทูล หากแต่คำทูลนั้นแทรกคติให้คิดว่าต่างคนนั้นต่างก็มีหน้าที่ของตัวเองที่จักต้องทำ และดำเนินชีว

ยงด้วยความตระหนก กอบแก้วที่เพิ่งจะเจรจากันอยู่ดีๆ เกิดล้มลงกับพื้นแล้วตัวสั่นเทาอย่างรุนแรงราวกับมีแรงมหาศาลมาเขย่า

่เปล่งออกมามิใช่เ