ก๊อก

งที่คอนโดมีเนียมกลางเมือง ซ้ำการถูกปลุกยังเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยได้พบเจอเนื่องจากทำงานฟรีแลนซ์ที่บ้าน เ

สภาพที่เรียกว่าเกือบเปลือย เขาเอื้อมไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมแล้ว

ที่เห็นคือช่วงอกเปลือยเปล่าขาวจัดที่ถูกสาบเสื้อปิดเลยไปบนใบหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อนแล้วประสานสายตาก

้มมองตัวเองใต้ผ้าห่มเธอพบว่าตัวเอง

่แล

ได้ยังไง โฮป" อาค

ั้นหร

ี่ติ ตอนที่เผลอจ้องเขาตอนเขากระชับสาบเสื้อคลุมเข้ากันแล้วหันมามองเธอนั้นทำให้หัวใจเธอ

ยู่ คงไม่มีเวลาจัดการผู้ร้ายปากแข็งแถวนี

ฉันเหรอ" นลินวิภาถามอาคินที่ยืนจ้

นไปหนึ่งระดับ ส่วนโฮปนั้นหรือเหมือนคนโดนด่าแล้วไม่สำนึกชัดๆ เพรา

นกลับมาม

โฮปมันจัดการเร็วกว่าที่สั่งไปหน่อย"​ เหมือนอาคินอารมณ์ดีขึ้นเมื่อนลินวิภาโวยวาย "เธอค

พวกนายออกไปจากห้อง

ล่ผู้ชายสองคนนี้ออกไปก่อน เพราะการนั่งเปลือยอยู่ใต้ผ้า

ออีกครั้ง ถ้ายังไม่ตอบเห็นดีก

ป็นนายแบบหน้าปกนิตยสารอยู่ในห

ก็ออก

นไฟลวกทั่วตัวในยามที่เขาจ้องแล้วเธอก็นึกอยากจะข่วนหน้า

ณดีๆ หน่อย" เสียงเ

พูดบ้

ถึงความเปลี่ยนแปลงอะไร พอเธอทำหน้าครุ่นคิดเขาก็เฉลยให้ฟัง "เมื่อกี้มันก็แค่การจัดฉากให้พี่อาคินเห็นว่าผมลงมือแล

ู่ของอาคินเมื่อวาน จึงเอ่ยถาม

งนี้ ต้อ

ับตัวคุณมาแล้วจะใช้วิธีสอบสวนที่โหดไป ผมไม่เห็นด้วย แต่ห้าม

ึ่งไม่เชื่อครึ่งและค่อนไปทางเชื่

วัง กลับเป็นความ

ากจริงๆ" นลินวิภาไตร่ตรองในหัวแต่ก็ยังพูดขอบคุณไปพร้อมกัน

าเธอคิดนานอยู่พอ

ูกน้องของเขา แต่เป็นค

ู้ช่วยง

อย่างนั

ต่ส่วนหนึ่งก็คิดว่ามันอาจจะเป็นความจริงและเป็นเรื่องดีที่ในก

้วกัน อ้อ... ต่อหน้าพี่อาคินคุณควรเกลียดผมให้เต็มที่ เ

เหตุผลที่เขาอยากช่วยเธอจริงๆ หรอก คำว่าสงสารก็เ

ไว้ เพราะหากปล่อยไปก็ไม่ต่างจากทิ้งตัวดิ่งลงเหวดังน