้ ด้วยน้ำตานองหน้า “ทะ… ท่านพี่ อึก ไม่เห็นแก่ที่ข้าเป็นบุตรสาวของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายของฮ่องเต้หรือเจ้าคะ” นาง

ีใบหน้าที่ดูไม่ได้ แต่นางจะสนหรือ นางกำลังเสแสร้งแกล้งทำไปเพียงเท่านั้น หา

ากเจ้าทำผิดก็ควรได้รับโทษ ถูกหรือไม่” น้ำเสียงของเขาเ

ี่มาหาน้องได้หรือไม่” ในระหว่างที่นางกล่าวออกมา ก็ได้ลุกออกจากขาของเลี่ยงหรง พลาง

้หยา ส่วนเจ้าอยู่ในเรือนทำตัวดี ๆ ข้าจะมาหาเจ้าเอ

บหน้ามีเลศนัยอย่างเห็นได้ชัด พลางนำหลังมือมาปาดน้ำตาออกจากใบห

ข้าน้อยได้อย่างไร” สาวใช้คนสนิทบ่นอุบอิบออกมา หากทว่าน

เตรียมน้ำให้ท่านได้อาบ” น้ำเสียงหวานฟังดูไพเราะเสนาะหูเขาเหลือเกิน ทำเอาอา

วจับเข้าไปที่ใบหน้าของลิ่วอี้หยาให้เชิดขึ้น หากทว่านางเบือนหน้าหน

่านพี่ดีหรือไม่เจ้าคะ” นางหยอก

ะไม่รักและไม่โหยหาเจ้า” เลี่ยงหรงกล่าวไปพลางข

างก็ลุกออกจากเก้าอี้ไม้พลางสาวเท้าเข้าไปยังเรือนแต่งตัวเพื่อจะนำอาภรณ์ของสามีมาเปลี่ยน ในจังหวะเดียวกันเลี่ยงหรงเองก็ได้

ับมายังเรือนนอนของ ลิ่วอี้หยา และพบว่า

านพี่” นางกล่าวพลางยื่

นแล้วหรือไม่” เขาเอ่ยปากถามอนุภรรยาขอ

เลยที่ท่านพี่แต่งตั้งนางให้เป็นภรรยาเอก” ลิ่วอี้หยามีน้ำเสียงที่เบาลง ใจจริงนา

หรือไม่ เหตุใดถึงไม่ใช่เจ้า” เขาว่า

้าคะ” นางว่าพลางเงยหน้าขึ้นมองสามีของตน ซึ่งมีน้ำ

ายของตนไปหาลิ่วอี้หยา พลางเอื้อ

านะลิ่วอี้หยา หัวใจของข้าก็ยังคงมอบให้กับภรรยาของข้าทุกคน”

สตรีคนรักของสามีอีกท่านไม่ได้ ถึงแม้ว่าในใจของนางอดที่จะอิจฉาเฟยฮวาอยู่ก็ตาม ที่นางเรียกอู่ไท่เฟยว่าท่านพี่