ื่ออนุของตน ด้วยใบหน้าแดงก่ำม

วดเดียวจนหมด และสั่งให้ไป๋หรั่นนำถ้วยยาใบนั้นไปเก็บ และสั่

องหรือเจ้าคะ” ลิ่วอี๋หยารีบสา