ดาว

จะทำยัง

ห็นต้อง

หน้ากันทุกวันแกทำใจไ

ยหลบหน้ามันไปก่อน" โชคดีที่ฉันกับมันไม่ได้เรีย

มากเลยอ่ะแต่ไม่เป็นไรนะแก" ยัยมิ้น

ปได้ฉันอาจจะต้องหลบหน้าไม่เจอห

นห้องทุกคนทยอยออกจากห้องไปกันจนหมดแล้วเหลื

นเหอะ" ยัยมิ้นหันมาบอกฉันแต่

เดี๋ยวทำหน้านี

รีบตาม

ื้

นไปแล้วฉันก็นั่ง

งยหน้าขึ้นไปมองก็

มทิศเหนือกลับไปแต

่อเช้ามึ

วรจะไปเองกลับเองมา

ูก็มาเรียนพร้อมกันกล

แต่ตอนนี้มึงมีแฟนแล้วมึงอา

นเพราะกูปฏ

ที่มันพูดมาคือความจริงแต่ฉัน

ด

ามาถามอะไรกูตอนนี้เลย มึงจะไ

็นแบบนี้ดิ

ยากรู้สึกกับมึงแต่มันรู้สึกไปแล้วแล้วมึงจะให้กูทำยังไง" ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วตอบมัน

เป็นเพื่อนกั

ยังเป็นเ

ห้อง ฉันที่พยายามเก็บซ่อนน้ำตาเอาไว้ตอนนี้มันไหลออกมาอย่

นรถของมันที่จอดอยู่ฉันก็เพิ่งรู้สึกตัวและจังหวะนั้นเองฉันเห็นทิศเหนือเดินมาก

ึ

ากับอะไรบางอย่างจนเกือบล้มดี

ดินชนปรากฏว่าเป็นน้องเข้ม น้องเข้มเรียนอยู่ชั้นมอสามที่ฉันรู้จัก

เอง" ฉันรีบบอกน้องเข้มก่อ

กนเรียกตามหลังแต่ฉันก็ไม่ได้หันไปมอ

บบนั้นฉันก็รีบมองกระเป๋าในมือตัวเองปรากฏว่าหนังสือขอ

อที่พื้นเข้ากระเป๋าอย่างไวเพราะ

ั้นครับเหมือนหลบ

ทั้งนั้น" พอเก็บเส

นพี่จิ๊บที่เอ่ยทักฉัน ฉันไม่รู้จะทำยังไง

่จิ๊บ คือดาวรีบก

ืนอยู่ข้างๆ ฉันสังเกตสายตาพี่จิ๊บที่มองฉันสายตา

ีบหันไปมองหน้าน้องเข้มทันทีด้วยคว

มกันแสดงว่าเป็นแ

รับแต่อนาคตไม่แ

ยงของทิศเหนือมันเหมือนไม่พอใจซึ่งเป็นน้ำเสียงแบบเดียวกับที่เ

ูดนั่นแล่ะครับไม่ม

าว" ทิศเหนือถาม

ะยังไปถามดาวอีก ผู้หญิงก

พี่อยากกลับบ้านแล้ว" ฉันไม่อยากถูกกดดันด้

ก็เดินตามน้องเข้มมาที่รถก่อนจ

ไม่รบกวนเราหรอก" ฉันบอกด้วยความเกรงใจเพราะฉั

ากไปส่งพ

" ฉันลงจากรถทันที ที่ฉันทำแบบนี

ช่มั้ยว่

ันดูออกมานานแล้วว่าน้องเข้มรู้สึกยังไงกับฉันแต่ฉันก็ให้เขาได้แค่น้องที่รู้จักเท่านั้น เรื่องขอ