แพร

นี้จะมีแขกมาทานอาหารที่บ้านซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นใครแต่คิดว่าต้องเป็นคนที่สำ

ตาบวมเลยถูกคุณท่า

นปฏิเสธแม้หลักฐาน

นาดนี้ยังบอกว่

ป็นอะไรจริง

ี้ยงฉันมาตั้งแต่เกิดเพราะพ่อกับแม่ท่านไม่ดูดำดูดีฉันเลยตั้งแต่ฉันจำความได้ฉันก็มีแต่ป้าผ่องคนเดียวที่ดู

ต่อม

ยกันทำอาหารจนเสร็จฉันก็รีบไปตัดดอกไม้ที่สวนหน้า

ียงแตรรถดังพร้อมกับ

กของน้องสาวคนเดียวของฉันทำ

ฉันถามน้องสาวที่อยู่บนรถ

วจะเห็นมั้ยล่

ามทำไมต้อง

ใจที่ถูกด่าว่าโง่ ก็ไปฟ้องพ่อกับ

รียกพี

ยฉันแต

กไม้ไปใส่แจกันอยู

ทำไมต

่พี

ยังไม่ขึ้นไปฉันจะฟ้องแม่แน่ว่าพี่ขัดใจฉัน

้าไปจอดที่โรงจอดส่วนฉันก็ร

นของพล

้าชุดนึงไม่ต่ำกว่าหมื่น ส่วนของฉันน่ะเหรอก็เป็นเสื้อผ้าตามตลาดนัดตัวไม่กี่ร้อยที่พอจะหาซื้อได้เพราะพ่อแม่จะให้เงินฉันใช้เดือนละห้าพันฉันก็เก็บไว้ซื้อของที่จำเป็นที่เหลือก็เอาฝากธนาคาร ส่วนพลอยใสเธอจะได้เงินจากพ

อาบน้ำ ฉันเดินเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดที่คิดว่าสวยที่สุดออกมาวางไว้ให้พลอยใสเลือกตามที่เธอสั่ง ฉันนั่งรอที่ปลายเตียงเกือบชั่วโมงจน

ๆล่ะอย่ามัวแต่โอ้เอ้เข้าใจไหม" พลอยใสยื่นชุดที่เลือกมาให้ฉันก่อนจะเดินไปนั่งรอที่โต๊ะเครื่องแป้งที่มีเครื่องสำอางราค