าแสนอร่

ธอคว่ำจานบนชั้นวางอย่างใจเย็น พราวฟ้าชำเลืองมองสงสัยว่าเขาจะใช้อะไรแต่สา

อเขินอายทั้งที่เขาเห็นและสัม

สิคะ” ส