ด้วยเหรอคะ

ล่นแล้วแม่หนูเก็บมาคืนจ้ะ จ

ิงคนนั้นเอง เอมเ

นคุณห

่ะ เอมมาช

ไปโรงเรียนเหรอจ๊ะ”

่ะ” เอ

้าดาวน่ะเอม แต่คนเ

ถวให้ได้นะค

ณผู้หญิงอะไรกันลูก เ

อนป้าหรือยายสักนิด หนูไปต่อแถวให้นะค

ูจ้ะ ไม่รบ

ดีแล้วค่ะ เด็กๆ ร่า

าขอรบกวนหนูนะจ๊ะ

้ไหมเอม” นงนุชถามก่อ

้องมาเจอความทุกข์ใจสาหัส เธอประทับใจกว่าเดิมเมื่อรู้ว่าแม่หนูมีฐานะลำบาก

ยังงดงามอยู่” นงนุชจบเรื่องเ

ไม่มีญาติสัก

บัติเงินทองก็ไม่มีใครโผล่หน้ามา มีแต่มาดา

ติของแม่หน

านเบเกอรี่อยู่ที่ตลาดเก่า ตั้งแต่พ่อแม่จากไปเอมไม่เคยไปเหยียบที่

คำนี้ไม่รู้กี่รอบ เธอทุกข์ใจเ

วยได้เพียงเท่านี้ เสียดายที่

ถ้าไม่มีคุณป่านนี้แม่หนู

่ร้านจะสามปีไม่เคยมีปัญหาเลย เรื่อ

ื่อหมดใ

อมบอกว่าสิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์ ช

เกิน” กานดาถอนใจ ยิ่งได้ฟังเรื

ะ ให้เงินให้ทองสักวันก็หมดแต่ถ้าใ

่มีคนช่วยงาน

่ะคุณ อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอนาคต ขายข้

ีกับแม่หนู” กานดาซึ้งใจมากที่

ะกลับไปคิดถึงการเรียนแน่นอนค่ะ” การต้องอยู่แบบปากกัดตีนถีบไ

ๆ ค่ะ แม่หนูไม่ควรต้องออกจากการศึกษ

ั้นๆ เปลี่ยนคนแปลกหน้าให้กลายเป็นคนรู้จักอย่างง่ายดายเพ

ะคุณผู้หญิง ที่เหลือ

มานั่งพักขาก่อนแล้วก็เรียกคุ

บคุณเขาไหม” นงนุชต

้ … กับคุณป้าเห

ช่วยหยิบจับเล็ก

คุณพ่อคุณแม่ข

นี่แหละ ป้าอยู่กับล

แก่สักหน่อยค่ะ

ลอยยิ้มไปได้อีกหลายวัน ว่าแต

แต่ป้านุชจะข

หลานสาวที่ป้าเ

เขาจะมาแล

านี่แหละเพราะใกล้โรงเรียน

ำอะไรบ้างคะ” เ

เล็กๆ น้อยๆ จ

ป็นแม่บ้า

้น” กานดาตอบแล้ว

ล้ตัวคอยรับใช้จะได้สะดวก” นงนุ

ัตย์ คุณนุชก็ยืนยัน ป้าอยากสบายใจบ้าง ไม่ใช่ต

คยขโมยของ

จ้ะเพราะเห

ขาเถอะเอม อนาคต

ป้าเมตตาหนูมาตลอด โอเลี้ย

กกันสักหน่อย คิดถึงก็มาหา ป

จ๊ะ” กานดาไปด้อมๆ มองๆ อาหารในตู้กระจก เธอสั่งมาหลายอย่างเพื่อตอบแทนน้ำใจ

พาป้าไปรู้จักบ้านได้ไหม

ก็ได้ค่ะ ห

ินไป ขับตากแดดเดี๋ยวเ

วัน จะได้เจอโอเลี้ยง

กลับมาช่วยเ

วกัน พาคุณ

์ขับตาม เธอไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่

งแล้

องชั้นแล้วเอ่ยชมข้อดีส่วนข้อไม่ด

ด้วยนะคะ ช

ห้ฟังจ้ะ คงจะน่

นโลกเลยค่ะ คุณป

ะ หนูสะด

ะ เชิญเข้

ือบลืมแล้วเชี

เอมิลี่ไม่กล้ารับไก่ย

นู ของฉันกับลูกชายแค่ตัวเดียว

เดียว กินไม

บอกเคล็

็ดลับ

น่ะ เอาไปผัดกับข้าวสว

ิงเห

ีกหรือสับให้เป็นชิ้นแล้วผัดกับข้าวก็

องลองทำ

ยวป้าถือให้

ไม่มีอะไรน่าดูเท่าไหร่”

้ะ บ้านช่องเรีย

ลยดูแลง่ายค่ะ คุ

ื่มใบเตยมาแก้วใหญ่แล้

ลับเย็นๆ โอเลี้ยง … พี่กลับมาแล้ว” เ

ับเชียว” กานดายื่นมือไปให้แมวดม เม

ลย” กานดายิ้มชอบใจเม

วซะอีกเพราะไม่ค่อยมีใครมาบ้

อเลี้ยงจะไม่

ัตว์มันรู้ค่

ล้ว เดี๋ยวก็ว่าไม่

่ะ ซื้อไก่ให้คนเพิ่

งหนู ป้าก็มาเห็นแล้ว จากนี้ไปมีอะไรให

ือห

นเคยกัน ให้เวลามันบอกเองว่าป้

้าไม่คิดร้ายแต่หนูไม่กล้า

่ได้เป็นพี่ชาย ป้าเอ็นดูหนูนะเอม หนูจิตใจดีแต่ก็น่าสงสารเหลือเกินเจอแต่เรื่องร้ายๆ ป้าเองก็แก่ตัวลงทุกวัน ไม่ได้พบความสุขควา

มื่อได้ฟังเรื่องราวของกานดา เอมิลี่จึงรู้ว่าภ

ด้รู้แบบนั้นเหมือนโลกหม่นหมองจะจางลง ที่ผ่านมาเธอสนใจแต่ต

ี่เธอต้องการจ