ให้ดื่มพอชื่นใจได้บ้าง แต่เธอก็เกิดอาการง่วงอย่างรุนแรง พ่อได้มาเธอ

และอ่อนล้ามากแค่ไหน ก็ไม่

ป็นของเขาเอง...หัวใจเธอมันอ่อนแอเอง

อะไรกับเขา ทางที่ดีควรจะไปตั้งหลักตั้งส

้ำและอ่อนล้าซะจนไม่อยากเขยื้อนเคลื

องหลัง ทำเอาเธอสะดุ้ง หดมือที่กำลังจ

ณนั

งเธอ ก่อนถามย้ำ “

ะออกไปข้างนอกค่ะ”

น้ำมาใ

ณนัธจะดื่

ำเธอใจเสีย เปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำดื่มมาส่งให้ เขาเปิดฝ

ำแบบนั

แล้วยกมือลูบน้ำออกจากใบหน้าคมสัน ดวงตาค

อบฉันมาได

อยืนตัวแข็ง รู้สึกเก

เป็น

ียวกับบ้านเขามานาน 24 ปี แต่เขากลับจำไ

าตัวเอง “เป็นลูกของพ่อธริศค่ะ

รอ” คิ้วเข้มเ

ค

พรวดมาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว สองมือใหญ่จับสองไหล่เธ

ืออะไร

น่ะ ฉันเกลียดนักคนที่มีความคิดแบบนี้ แต่ตอนนี้นึกโก

นไม่เห็นจะเข้า

ว่าวันนี้เป็

าตัวเองเป็นผู้หญิงไร้ยางอาย วันหมั้นห

่อนที่ธริศจะก้าวเข้ามา

นัธทวัฒน์ ส่วนเจษิ

่นมาเห็น พลางยิ้มกริ่มเมื่อแ

ของผม ผมไม่ยอมนะครับ ถ้าไ

ย่างนั้นหรือ... เธอหน้าร้อนผ่าว กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น

วันหมั้นของลูกนะ” นาถฤดีพาร่างอวบมาหยุด

ีย

ไม่นึกว่าเรื่องจะ

เจษิตาหวีดลั่น สองมือกำแน่น ปรายตามองปภาวีเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ “เธอ

ต่ำขนาดนี้เชียวเหรอนัธ แล้วทำไมต้อง

ถลันไปหาบิดา จับแขนเขย่า พูด

้คุณนัธไปแล้ว เขาก็

จะจบเรื่องนี้” หญิง

ปอยู่ด้วยครับ ในฐานะเมียเก็บของคุณนัธก็ได้ แต่ต้องดูแลอย่าให้ขาด

รศที่สุด ลูกสาวแกร่านมานอนกับผู้ช

้เงินสักก้อนแล้วจบไปเหมือนไม่

จอโทรศัพท์ที่เป็นภาพของนัธทวัฒน์อยู่บนเตียงเดียวก

งตากว้าง “แก ลบภ

ทำให้ทุกคนหยุดชะงักแล้วหันมองไปทางเขาเป็นตาเดียว “ตกลง

ะคะ” ปภาวีรีบทัดทาน ก่อนจะสะ

นก็หันไปยิ้มกว้างให้นัธทวัฒน์ “เดี๋ยวผมจะลบรูปให้นะค

ง สีหน้าของนัธทวัฒน์ดูเรียบเฉย...เขานิ่งม

ามแบบแก” นาถฤดีกัดฟันกรอด แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก เพราะ

นลบรูปเอง ส่งโทรศัพท์มา อ้อ แต่ผมก็

น้อยเมียเก็บของนัธทวัฒน์ก็ไม่ต่างจากหนูตกถังข้าวสาร เขาจะพลอยสบายไปด้วย พอกันทีสำ

ือแน่น ตัวสั่นใจสั่น จริงอยู่ที่เธอรักนั

าฆาตที่เจษิตาส่งมาให้ ก่อนจะหายลับจากไป เธอเตรียมจะออก

ะไรค

าจซ่อนเร้นไว้ได้ “ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเธอแล้วนี่ อยากรวยทางลัดขนาดนั้นเชี

ม่ได้นะ ฉันเป็นคน ฉันก

นราคาขายขาดแล้วนะ 3 ล้านนั่นไงค่าตัวเธอ